تأثیر زمان آبیاری و مصرف کود شیمیایی و آلی بر مرفولوژی و عملکرد گندم چمران
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته زراعت دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین
2 استاد گروه زراعت واصلاح نباتات دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان
3 استاد گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان
4 دانشیار گروه زراعت واصلاح نباتات دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان
5 استادیار گروه خاکشناسی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان
doi
10.22092/aj.2014.100936چکیده
به منظور بررسی تاثیر قطع آبیاری در مراحل مختلف رشدی در سیستمهای مختلف کودی بر عملکرد گندم رقم چمران آزمایشی در سال زراعی 1389-1388 به صورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 3 تکرار در دانشگاه کشاورزی رامین خوزستان انجام شد. در این آزمایش آبیاری در سه زمان شامل I1 (قطع آبیاری در مرحله ی سنبله دهی کامل تا زمان برداشت)، I2 (در مرحله ی گرده افشانی تا زمان برداشت) و I3 (شاهد یعنی آبیاری کامل) در کرت های اصلی، همچنین سیستمهای کودی شامل کود شیمیایی (NPK)، کود دامی (M)، کود زیستی (B) و کود زیستی همراه با کود دامی (MB) در کرتهای فرعی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که اثر تیمار قطع آبیاری بر ارتفاع گیاه و عملکرد دانه و تأثیر کود مصرفی بر ارتفاع، پنجه زنی و عملکرد دانه در سطح 1 درصد معنیدار شد. اثر متقابل قطع آبیاری و کود مصرفی بر عملکرد دانه در سطح 5 درصد معنیدار شد. بالاترین عملکرد در تیمار I3 به مقدار 5304 کیلوگرم بر هکتار و کمترین عملکرد دانه در تیمار I1 به میزان 3413 کیلوگرم بر هکتار بود. همچنین بیشترین عملکرد دانه مربوط به تیمار (MB) به میزان 5081 کیلوگرم بر هکتار و کمترین آن مربوط به تیمار (B) به میزان 3142 کیلوگرم بر هکتار بود. با توجه به نتایج بدست آمده در این پژوهش و برای حصول عملکرد ایده ال، استفاده از کود دامی به همراه کود زیستی حتی در شرایط تنش خشکی پایان دوره برای کاشت گندم می تواند مفید باشد.