لزوم بازنگری در الزامات سیاستی سلامت اجتماعی سالمندان از دهه هشتاد تاکنون
نویسندگان
1 استاد گروه تعاون و رفاه اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکترای رفاه اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی،تهران،ایران.
3 استادیار جامعه شناسی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
doi
10.30465/scs.2024.9420چکیده
با توجه به جمعیت رو به رشد سالمندی در کشور، توجه به نیازهای اجتماعی سالمندان همچون سلامت اجتماعی و اتخاذ سیاست های بهینه و کارآمد در این زمینه ضرورت دارد. از جمله وظایف دولت ها، سیاستگذاری مناسب در جهت تأمین سلامتاجتماعی سالمندان جهت پیشگیری از آسیب های اجتماعی است که بازنگری در الزامات سیاستی سلامت اجتماعی سالمندان را ضروری می سازد.به منظور بازنگری الزامات سیاستی سلامت اجتماعی سالمندان از روش تحلیل کیفی مفاهیم مندرج در اسناد بالادستی استفاده گردید و در چارچوب نظری پارسونز به تحلیل سیاستهای موجود پرداخته شد.نتایج خلأ اساسی در متن سیاستهای معطوف به سلامت اجتماعی سالمندان را نشان داد. به طوریکه سیاستهای دولتگرای سالمندی، اقتصادی محور، فارغ از اولویتدهی نیاز سالمند امروز می باشد، همچنین ابعاد اجتماعیسلامت در محتوای متون مورد بررسی، بسیارکمرنگ دیده شد.در امور مربوط به ساماندهی سلامتاجتماعی سالمندان، نیاز به قوانینکارآمد و بهروز، ترسیم الگو بهدور از سیاستگذاریهای سلیقهای است. لازم است سیاستهای جمعگرایانه با اولویتدهی مبتنی بر نیاز گروه هدف (سالمندان) و با تسهیلگری دولت در مساعدت سایر ارگانها و نهادهای غیردولتی همتا در جهت پوششدهی کلیه شاخصهای سلامتاجتماعی همراه گردد.
