دربارة پدیدارهای فلسفی-تاریخی دانشگاه در ایران
نویسندگان
1 دکترای فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دکترای فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.30465/scs.2023.43114.2624چکیده
در این مقاله کوشش میشود که پدیدارهای تاریخی دانشگاه در ایران واکاوی شود. در این راه، پدیدار تاریخی دانشگاه و نسبت آن را با آزادی، اعتلا و ایدة پیشرفت واشکافی میکنیم و به پدیدار مغفول یا مستوری از دانشگاه که هنوز بروز نکرده است، مجال بروز میدهیم. تأکید میشود که در چنین راهی، بروز تفکر دوگانهانگار، دانشگاه را از پروا (که عنصر مقوم انسان است) دور میکند. پروای چیزها را داشتن و خود را با مصممّیت، بهسوی گشودگی سوقدادن، (با توسل به ساختگشایی پدیدارشناختی)، امکان پوشیدة دانشگاه را ممکن میسازد، این امکان نیازمند ساختگشایی سنتِ دانشگاهی است تا در عین فهمی که از دانشگاهِ رخداده است، بهسوی دانشگاهی که بهسوی ما میآید، رهسپار شویم. براین اساس با ساختگشاییِ سه پدیدار آزادی، ایدۀ پیشرفت و اعتلا در دانشگاه، امکانهای دیگری از دانشگاه را براساس مصممّیت و گشودگی بررسی میکنیم که چنین مواجههای میتواند امکان دیگرگونهای را بر اساس مؤلفههای مذکور ممکن سازد.