من و دیگری در "این خیابان سرعت گیر ندارد"
نویسندگان
1 استادیار گروه جامعه شناسی دانشگاه رازی
doi
10.22059/jsal.2019.274589.665705چکیده
این خیابان سرعتگیر ندارد اثری داستانی است که پیرنگ آن بر بستر دغدغهها و تقلاهای زنی برای به چنگ آوردن و حفظ استقلال شخصی خود گسترده شده است. این تلاش و تقلاها، همانطورکه میتوان حدس زد، در رابطه یا مواجهه با دیگری "مرد" یا "فضای مردانه" گشوده میشود. در این نوشتار با تکیه بر مفاهیم نظری و شیوة تحلیل روایی ملهم از نگاه باختینی، برآنیم تا نشان دهیم که اولاً، در این داستان نه یک دیگری، بلکه سه دیگری و در سه ساحت حضور دارند و ثانیاً، با وجود نثر نسبتاً روان و گیرای داستان و نیز اقبال مخاطبان به آن، رابطه یا مواجهه با دیگریهای چندلایه، مخدوش و غیرگفتگویی است. معضل اخیر نهفقط به مؤلفههای غیرگفتگویی، در رابطة مشخص با "دیگری" بازمیگردد، بلکه نوع فضاسازیها و نیز نقصانهای زبانی، ساختمان داستان را از ساختاری رمانوار و نگاه گفتگویی جامعهشناسی آگاهیها (در جهان داستانی بهمثابه جهان اجتماعی) دور میکند.