مقایسه رفتار حرارتی مصالح بتنی، نوین و بومی در دیوارهای غیرباربر در گونه‌های مسکونی روستایی مناطق کوهستانی گیلان (مطالعه موردی: روستای شاه میل لرزان تالش)

نویسندگان

1 گروه معماری دانشگاه هنراصفهان

2 استادیارگروه معماری دانشگاه هنراصفهان

3 استاد گروه جغرافیای انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت

4 دانشیارگروه معماری دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم وصنعت ایران

doi
10.22124/jcr.2018.9198.1251
چکیده

بررسی رفتار حرارتی مصالح ، می تواند تأثیر فراوانی در تأمین شرایط آسایشی با کمترین میزان مصرف انرژی داشته باشد. استفاده از انواع مصالح بتنی در دیوارهای جداساز غیرباربر بعلت وجود شن و ماسه در محل و صرفه جویی در هزینه حمل و نقل، می تواند بسیار راهگشا باشد. از سوی دیگر این مصالح رفتار حرارتی بسیار مناسبی را از خود نشان می دهند. در مقاله حاضر، ابتدا سکونتگاهی بومی در روستای شاه میل لرزان تالش بعنوان مطالعه موردی انتخاب شد. در ادامه، بوسیله ی نرم افزار مشاور اقلیمی فاکتورهایی مانند دما، رطوبت نسبی، وضعیت تابش خورشیدی و وضعیت باد منطقه مورد مطالعه و جداول آن ترسیم گشت، تا تأثیر این عوامل استنتاج گردد. سپس، ساختمان توسط نرم افزار دیزاین بیلدر مدلسازی شده و رفتار آسایش حرارتی انواع مختلف مصالح بتنی با مصالح دیگر مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می‌دهد که در دسته بندی مصالح بتنی، بتن مسلح و حبابدار می توانند رفتار حرارتی بسیار قابل قبولی هم تراز با ترمالیت و پلی استایرن از خود نشان بدهند و در رده بعدی بتن مجوف نیز میتواند گزینه بسیار مناسبی برای دیوارهای غیر باربر جداکننده داخلی باشد.