اثربخشی گروهدرمانی مبتنی بر تنظیم هیجان بر بهبود علائم و کیفیت زندگی افراد مبتلا به اختلال اضطراب بیماری
نویسندگان
1 دانشجو ی دکتری روانشناسی بالینی دانشگاه شیراز
2 استاد روانشناسی، بخش روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
3 استاد روانشناسی، بخش روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
4 استادیار روانشناسی، بخش روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
doi
چکیده
مقدمه: افراد مبتلا به اختلال اضطراب بیماری نگرانی شدید، مشکلات تنظیم هیجان و کیفیت زندگی پایین را تجربه میکنند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر تنظیم هیجان بر بهبود علائم، نگرانی، نقص در تنظیم هیجان و کیفیت زندگی افراد مبتلا به اختلال اضطراب بیماری است. روش: پژوهش حاضر از نوع آزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون و گروه کنترل است. جامعهی آماری پژوهش حاضر تمامی افراد مبتلا به اختلال اضطراب بیماری شهر شیراز در سال 1398 بود که به کلینیکهای اعصاب و روان دانشگاه علوم پزشکی شیراز مراجعه کردند. نمونهی پژوهش شامل 22 فرد مبتلا به اختلال اضطراب بیماری بودند که به طور تصادفی در گروه آزمایش و گروه کنترل گمارده شدند. آزمودنیهای گروه آزمایش از طریق مصاحبه بالینی ساختاریافته، برنامهی مصاحبه ساختاریافته برای اختلالهای اضطرابی و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی(WHOQOL-BREF) مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافتهها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که اجرای درمان گروهی مبتنی بر تنظیم هیجان در افراد مبتلا به اختلال اضطراب بیماری، علائم اضطرابی، نگرانی و کیفیت زندگی افراد مبتلا را به شکل معنی داری بهبود میبخشد (p≤0/05). نتیجهگیری: درمان مبتنی بر تنظیم هیجان از طریق استفاده از راهبردهای تمرین ذهنآگاهی اسکن بدنی، آگاهی از حسهای جسمانی و تمرین تنفس و همچنین مداخله در سازههای نگرانی و تنظیم هیجان، که به عنوان سازههای میانجی در درمان بسیاری از اختلالات شناخته شدهاند، علائم و کیفیت زندگی افراد مبتلا به اختلال اضطراب بیماری را به به شکل معنی داری بهبود میبخشد