تأملی جامعه شناختی بر خصوصی سازی آموزش (مدارس غیر دولتی) در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای جامعه شناسی اقتصادی و توسعه، دانشگاه مازندران،مازندران،ایران
2 دانشیار جامعه شناسی،گروه علوم اجتماعی- پژوهشگری، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران،مازندران،ایران
3 دانشیار جامعه شناسی - مسائل اجتماعی ایران،گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه مازندران،مازندران،ایران
doi
10.30465/scs.2023.43806.2652چکیده
پژوهش جامعه شناختی حاضر با سه هدف مشخص انجام گرفت: هدف اول، بررسی زمینه های اجتماعی شکل گیری خصوصی سازی آموزش در ایران. دوم، بررسی پیامدهای اجتماعیِ توسعه مدارس غیردولتی خاصه در خصوص وضعیت تحقق و توسعه عدالت آموزشی و عدالت اجتماعی و سوم، واکاوی و تبیین راهبردهای مواجهه با خصوصی سازی آموزش در ایران. این تحقیق برای رسیدن به اهداف مذکور، از مصاحبه نیمه ساختار یافته عمیق به همراه بهره گیری از اسناد و متون تاریخی استفاده کرده است. و به واسطه متون و اسناد تاریخی داده ها مورد تحلیل قرار گرفته است. یافتههای این مطالعه نشان داد که خصوصی سازی آموزش در ایران از بستر های اجتماعی مختلف همچون، بحران پسا جنگ، برون سپاری و قوانین، برساخته شد. پیامدهای این خصوصی سازی نیز در سه سطحِ نابرابری، طبقاتی شدن و کالایی شدن آموزش قابل تحلیل است. مشارکت کنندگان این تحقیق به دو راهبرد در مواجهه با خصوصی سازی آموزش اشاره و استدلال کردند: خصوصی کردن و عادلانه کردن مدارس.