تأملی جامعه شناختی بر خصوصی سازی آموزش (مدارس غیر دولتی) در ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای جامعه شناسی اقتصادی و توسعه، دانشگاه مازندران،مازندران،ایران

2 دانشیار جامعه شناسی،گروه علوم اجتماعی- پژوهشگری، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران،مازندران،ایران

3 دانشیار جامعه شناسی - مسائل اجتماعی ایران،گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه مازندران،مازندران،ایران

doi
10.30465/scs.2023.43806.2652
چکیده

پژوهش جامعه شناختی حاضر با سه هدف مشخص انجام گرفت: هدف اول، بررسی زمینه های اجتماعی شکل گیری خصوصی سازی آموزش در ایران. دوم، بررسی پیامدهای اجتماعیِ توسعه مدارس غیردولتی خاصه در خصوص وضعیت تحقق و توسعه عدالت آموزشی و عدالت اجتماعی و سوم، واکاوی و تبیین راهبرد­های مواجهه با خصوصی سازی آموزش در ایران. این تحقیق برای رسیدن به اهداف مذکور، از مصاحبه نیمه ساختار یافته عمیق به همراه بهره گیری از اسناد و متون تاریخی استفاده کرده است.  و به واسطه متون و اسناد تاریخی داده ها مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته­های  این مطالعه  نشان داد که خصوصی سازی آموزش در ایران از بستر های اجتماعی مختلف همچون، بحران پسا جنگ، برون سپاری و قوانین، برساخته شد. پیامدهای این خصوصی سازی نیز در سه سطحِ نابرابری، طبقاتی شدن و کالایی شدن آموزش قابل تحلیل است. مشارکت کنندگان این تحقیق به دو راهبرد در مواجهه با خصوصی سازی آموزش اشاره و استدلال کردند:  خصوصی کردن و عادلانه کردن مدارس.