اثربخشی گروه‌درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انعطاف‌پذیری شناختی و خودتنظیمی هیجانی دانش‌آموزان

نویسندگان

1 استادیار، گروه آموزشی روان شناسی تربیتی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22084/j.psychogy.2021.24788.2361
چکیده

هدف: نظر به اهمیت سلامت روان دانش‌آموزان به‌عنوان منابع انسانی باارزش در جامعه و نقشی که هرکدام از متغیرهای انعطاف­پذیری روان‌شناختی و خودتنظیمی هیجانی در تأمین سلامت روان دانش‌آموزان دارند، این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی گروه­درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انعطاف‌پذیری شناختی و خودتنظیمی هیجانی دانش‌آموزان انجام شد.روش: روش پژوهش به‌صورت نیمه آزمایشی بوده و در آن از طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش‌آموزان پسر پایه دهم شهر تهران در سال تحصیلی 99-1398 بودند که 30 نفر از آن‌ها به روش نمونه­گیری تصادفی خوشه‌­ای انتخاب و در دو گروه آزمایش (و گروه کنترل به‌صورت تصادفی جایگزین شدند. از پرسشنامه‌های انعطاف­پذیری شناختی دنیس و وندروال (2010) و خودتنظیمی هیجانی هافمن و کاشدان (2010) برای گردآوری داده‌ها در مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده شد. گروه­درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد طی 8 جلسه 90 دقیقه‌ای در گروه آزمایش اجرا شد اما گروه کنترل تحت مداخله قرار نگرفت. داده‌های جمع‌آوری‌شده از طریق نسخه 22 نرم‌افزار spss و آزمون تحلیل کوواریانس تجزیه‌وتحلیل شدند.یافته‌­ها: یافته‌ها نشان داد که بین نمره‌های پس‌آزمون گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنی‌داری وجود دارد، به‌نحوی‌که گروه­درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب افزایش انعطاف­پذیری شناختی و خودتنظیمی هیجانی گروه آزمایش شد (05/0P<).نتیجه‌گیری: استفاده از گروه‌درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد به‌منظور افزایش انعطاف­پذیری شناختی و خودتنظیمی هیجانی دانش­آموزان مفید و مؤثر است.