خرابات مغان؛ میکده و آتشکده ی زردشتی
نویسندگان
1 دانشجو
2 استادیار دانشگاه رازی
doi
چکیده
بی شک شعر حافظ چونان منشوری است که از هر زاویهای به شعر او نگاه شود، جلوهای از شعر او نمایان میشود. این تجلّیهای گوناگون در تمام ابعاد شعر حافظ قابل مشاهده است. در این مقاله با بررسی پیشینهی معانی پیشنهادی شارحان و حافظ پژوهان، کوشش شده است که به این پرسش، پاسخ داده شود که آیا خرابات مغان در شعر حافظ طبق گفتهی دیگران، به معنی مطلق میکده است و یا معنی دیگر آن، یعنی آتشکدهی زردشتی، ارجحتر است؟ با توجه به شروحی که از اشعار حافظ شده و بررسی کلمهی خرابات مغان در شعر خود خواجه، به این نتیجه میرسیم که خرابات مغان در شعر حافظ شاید گاهی به معنای کنایی میخانه و یا جای فسق و فجور باشد، اما در اصل با توجه به شواهد و مدارکی که در متن میآوریم، یکی ازمعانی آن، آتشکدهی زردشتی است که در شکل بنای آن، زردشتیان از ساخت خورابههای مهری متأثر بودهاند به نحوی که تابش نور آفتاب بر آتش را روا نمی-داشتهاند و حافظ آگاهانه بدین مسأله توجه داشته و آن را در مطلع شعر خود گنجانده است.