اثرات صدا با فرکانس های بالا و پایین بر رفتارهای اضطرابی و اختلال خواب در موش صحرایی نر

نویسندگان

1 'گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شهید صدوقی یزد، یزد، ایران

2 بهداشت ، ایمنی و مدیریت محیط زیست ، دانشکده مدیریت ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران

3 گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی زابل، زابل، ایران

doi
10.22038/jreh.2021.54251.1388
چکیده

زمینه و هدف: آلودگی صوتی بخصوص در شهرها باعث ایجاد اختلالات وسیعی در حوزه سلامت جسمی و روانی افراد می شود. بدین جهت در این مطالعه اثرات صدا با فرکانس های پایین (LF) و بالا (HF) را بر اضطراب و اختلالات خواب درموش صحرایی نر مورد بررسی قرار دادیم. مواد و روش ها: 15 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به‌طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند:1 ) گروه شاهد یا کنترل (هیچ‌گونه مواجه با امواج صوتی نداشتند)، 2) گروه تحت مواجه با صدای ترافیکی فرکانس های پایین (LF) 3) گروه تحت مواجه با صدای ترافیکی با فرکانس های بالا (HF) تقسیم شدند. مدت زمان خواب از طریق دوربین مدار بسته بررسی شد. سطح اضطراب از طریق ماز مرتفع بعلاوه شکل (Elevated Plus Maze(EPM)) مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: موش های گروهHF نسبت به گروه کنترل زمان کمتری را در بازوی باز دستگاه EPM سپری کردند (p <0.05). مدت زمان خواب در موش های گروه های HF و LF به طور معنی داری نسبت به گروه کنترل کاهش یافته بود (p <0.01). تفاوت معنی داری در مدت زمان خواب بین گروههای HF و LF مشاهده نشد. نتیجه گیری: مواجهه با امواج صوتی در فرکانس های بالا و پایین میتواند منجر به کاهش مدت زمان خواب شده و مواجهه با امواج صوتی با فرکانس های بالا باعث افزایش سطح اضطراب در موش های صحرایی می شود.