اثربخشی حساسیتزدایی از طریق حرکات چشم و پردازش مجدد بر خودتنظیمی و نشانههای اختلالی نوجوانان مبتلابه اختلال استرس پس از سانحه و پیگیری 60 روزه
نویسندگان
1 دکتری تخصصی روانشناسی، دانشیار دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز، گروه روانشناسی ، تهران، ایران.
2 دکتری تخصصی روانشناسی، دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی، گروه روانشناسی، واحد تنکابن، رشت، ایران.
3 دکتری تخصصی روانشناسی، استادیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، گروه روانشناسی، تهران، ایران.
4 دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی، دانشگاه آزاد، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
5 دکتری تخصصی روانشناسی، دانشیار دانشگاه الزهرا، گروه روانشناسی، تهران، ایران.
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی درمان حساسیتزدایی از طریق حرکات چشم و پردازش مجدد بر خودتنظیمی و نشانههای اختلالی نوجوانان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه انجام گرفت. روش این پژوهش از نوع شبه آزمایشی با پیش آزمون –پس آزمون و پیگیری با گروه در لیست انتظار بود. جامعه آماریِ این پژوهش شامل کلیه دانشآموزان دوره متوسطه اول و دوم شهرستان سرپل ذهاب که در زمان وقوع زلزله آبان 1396در این شهرستان حضور داشتند، بود. به منظور اجرای پژوهش از جامعه آماری فوق پس از اجرای مقیاس شهروندی میسیسیپی (1988) و پرسشنامه خودتنظیمی بوفارد(1995)تعداد 30 نفرنوجوان واجد ملاکهای تشخیصی اختلال استرس پس از سانحه بر اساس طبقهبندی راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، ویراست پنجم، انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه 15 تایی آزمایش و گواه تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت 6 جلسه 90 دقیقهای تحت درمان حساسیت زدایی ازطریق حرکات چشم و پردازش مجدد قرار گرفت. در نهایت اطلاعات با بهره گیری ازآزمون تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر تجزیه وتحلیل شد. نتایج به دست آمده از این مطالعه نشان داد که اندازهگیریهای نمره خودتنظیمی در سه زمان(پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری)در گروههای آزمایشی و کنترل، تفاوت معناداری باهم دارند (01/0P<) همچنین طبق نتایج، اندازهگیریهای نمره اختلال استرس پس از سانحه در سه زمان (پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری) در گروههای آزمایشی و کنترل تفاوت معناداری را نشان داد.این نتایج بیانگر اثربخشی درمان حساسیتزدایی از طریق حرکات چشم و پردازش مجدد بربهبود خودتنظیمی و کاهش نشانههای نوجوانان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه است.