برازش مدل علی مبتنی بر پیشبینی رضایت زناشویی بر اساس سبک دلبستگی و ویژگی شخصیتی با میانجیگری ارتباط موثر همسران در زنان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مشاوره، گروه روانشناسی و مشاوره، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
2 عضو هیات علمی گروه روانشناسی و مشاوره، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
3 عضو هیات علمی گروه روانشناسی و مشاوره، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی برازش مدل علی مبتنی بر رضایت زناشویی بر اساس سبک دلبستگی و ویژگی شخصیتی با میانجیگری ارتباط موثر همسران انجام شد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش آموزان پایه ششم دبستانهای پسرانه و دخترانه شهر شیراز به همراه مادرشان در سال تحصیلی 1398ـ1397 تشکیل می-دادند. حجم نمونه بر اساس نمونهگیری تصادفی مبتنی بر سهم از نه منطقه آموزش و پرورش شهر شیراز به تعداد 260 نفر (مادر و کودک) انتخاب گردید. شرکت کنندگان پرسشنامه های سبک دلبستگی بزرگسالان، آزمون شخصیتی نئو، مقیاس زوجی انریچ و الگوی ارتباط همسران را همراه با مادرشان تکمیل کردند. داده ها با روش همبستگی پیرسون و مدلیابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SPSS22 و AMOS23 تحلیل شدند. نتایج نشان از برازش نهایی الگوی ارائه شده دارد. یافتههای بدست آمده از پژوهش حاضر نشان داد سبکهای دلبستگی و ویژگی های شخصیتی با نقش میانجی ارتباط موثر همسران میتوانند رضایت زناشویی را تبیین کنند (P≤ 0/01). به طور کلی نتایج حاکی از آن بود که رضایت زناشویی تحت تاثیر عوامل درون فردی به ویژه ویژگی های شخصیتی و عوامل بین فردی مانند سبک های دلبستگی است. گفتنی است با افزایش ارتباط موثر در میان زوجین رضایت زناشویی بیشتر می شود.