توانمندسازی سکونتگاه های غیررسمی با تاکید بر شاخص های حکمروایی مطلوب شهری (مطالعه موردی: شهر بابل)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.

2 استادیار، دانشگاه زنجان، شهر زنجان، ایران

3 دانشیار ، دانشگاه زنجان، شهر زنجان، ایران.

4 دانشیار، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.

5 فارغ التحصیل مقطع دکتری، دانشگاه زنجان، شهر زنجان، ایران

doi
10.22034/grd.2025.22151.1635
چکیده

دیگر نمی شود همچون گذشته بدون توجه به رویکردهای مشارکتی و توجه به مقیاس محلی به برنامه‌ریزی پرداخت. در این میان حکمروایی مطلوب شهری به مثابه الگوی مؤثر و کارآمد برای اداره‌ی امور شهر مطرح می‌شود. حکمروایی مطلوب یکی از رویکردهای مهم برای کنترل و مدیریت پدیده اسکان غیررسمی است. پژوهش حاضر ازنظر روش تحقیق، توصیفی- تحلیلی و از نظر ماهیت کاربردی است. روش گردآوری اطلاعات به‌منظور پاسخ به سؤالات تحقیق و بر اساس روش تحقیق پژوهش از دو روش اسنادی-کتابخانه‌ای و پیمایشی استفاده‌شده است. در این تحقیق از پیمایش پرسشنامه وب-محور به‌عنوان ابزار گردآوری اطلاعات استفاده‌شده است. به‌منظور سنجش پایایی پرسشنامه، از آزمون کرونباخ و ضریب آلفای آن بهره گرفته شد. جامعه آماری این تحقیق را متخصصان، کارشناسان و اساتید دانشگاه، دانشجویان دکتری جغرافیای شهری، مدیران شهری و رشته‌های مرتبط با مدیریت شهری تشکیل می‌دهند که از این تعداد 79 نفر به‌عنوان نمونه آماری با استفاده از روش نمونه‌گیری قضاوتی استفاده‌شده است. به‌منظور تحلیل داده و آزمون فرضیات از روش‌های تحلیل کمی (مدل‌سازی معادلات ساختاری با رویکرد واریانس-محور (PLS) ، از روش‌های نمایش ویژگی‌های محلات در نرم‌افزار Gis از قبیل Quantities استفاده شد. همچنین از نرم‌افزارهای SmartPls، Spss استفاده می‌شود. نتایج بررسی‌ها براساس شاشخص‌های حکمروایی مطلوب نشان دهنده آن است که حکمروایی شهری در شکل‌گیری و گسترش سکونتگاه‌های غیررسمی در شهر بابل نقش بسیار مهمی دارد و تأثیرات زیادی بر جوامع و شهر دارد. این نتایج تأکید می‌کنند که تدوین و اجرای سیاست‌ها و برنامه‌های مناسب توسط حکومت محلی برای جلوگیری از گسترش ناپایدار سکونتگاه‌های غیررسمی بسیار حیاتی است.