بررسی نقش اقامتگاههای بومگردی در گردشگری پایدار و حفظ فرهنگ بومی (شهر میبد)
نویسندگان
1 استادیار گروه ایرانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه میبد، میبد، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه میبد، میبد، ایران
3 استادیار گروه آمار، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه ایرانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه میبد، ایران
doi
10.22034/grd.2024.21007.1599چکیده
اقامتگاههای بومگردی با ویژگیهای محیطی متناسب با فرهنگ و طبیعت محلی،به نگهداری و حفاظت از میراث فرهنگی کمک میکنند و تجربه ارتباط نزدیکتر با محیط را فراهم میسازند.با توجه به اهمیت بومگردی و همچنین حفظ فرهنگ بومی،پژوهش حاضر قصددارد نقش اقامتگاههای بومگردی شهر میبد را در توسعه گردشگری از جنبههای مختلف اقتصادی،اجتماعی و کالبدی بررسی نموده و ضمن معرفی فرهنگ این شهر،تأثیرگذاری این اقامتگاهها را در حفظ ارزشهای فرهنگی این خطه از ایران مشخص نماید.رویکرد کلی پژوهش، از نوع پژوهشهای کمی، روش تحقیق،توصیفی-تحلیلی و شیوه گردآوری دادهها، مبتنی بر دادههای کتابخانهای و پیمایشی (از طریق پرسشنامه) میباشد. جامعه آماری شامل مردم محلی و مسئولان مرتبط با اقامتگاههای بومگردی بوده و روش نمونهگیری بصورت طبقهبندی بوده است. برای تحلیل دادهها از آزمونهای آماریT تک نمونهای، همبستگی پیرسون و مدل رگرسیونی مبتنی بر داده کاوی موسوم به CART استفاده شده است.نتایج حاکی از آن است که از نظر همه گروههای جامعه آماری، به نوعی ایجاد اقامتگاههای بومگردی از جنبههای مختلف در شهر میبد تأثیرگذاری داشته است ولی این تأثیرگذاری بر بعد فرهنگی این شهر بیشتر از سایر ابعاد بوده و از نظر گروه کارشناسان و متولیان،تأثیرات اقتصادی قابل توجه نبوده است.ازسوی دیگر همبستگی مستقیم و معناداری بین ایجاد اقامتگاههای بومگردی وتوسعه گردشگری در شهر میبد وجود دارد که بدان معناست با افزایش تعداد این اماکن،توسعه قابل توجه گردشگری در شهر میبد با توجه به عوامل زمینهساز دیگر در سطح بالاتری اتفاق خواهد افتاد.بر این مبنا، راهکارهای اصلاح عناصر مدیریتی گردشگری در میبدو اعطای وامهای کم بهره به متولیان اقامتگاههای بومگردی پیشنهاد میشود.