تحلیل کیفی مکان گزینی کاربری های ورزشی نواحی شهر زاهدان
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
3 دانشجوی دکترای برنامه ریزی شهری دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان. ایران
doi
10.22034/grd.2024.21107.1602چکیده
در این راستا پژوهش حاضر به تحلیل کیفی مکانگزینی کاربریهای ورزشی شهر زاهدان با استفاده از تکنیکهای تصمیمگیری چند شاخصه میپردازد. روش این تحقیق توصیفی- اسنادی و تحلیل محتوا بوده و اطلاعات مدنظر به صورت میدانی و کتابخانهای جمع-آوری شده است. دادهها و اطلاعات پژوهش با استفاده از ماتریسهای ارزیابی پنچ گانه (مجاورت، دسترسی، ایمنی، توپوگرافی و آسایس) و همچنین مدل وزندهی Swara و رتبهبندی Mabac استفاده شده است. نتایج ماتریسهای ارزیابی پنچ گانه (دسترسی، مجاورت، ایمنی، توپوگرافی و آسایش ) حاکی از آن میباشد که سالنهای ورزشی از نظر ایمنی و مجاورت در حالت مناسبی قرار ندارند. که میتوان به عدم وجود پیادهروهای امن برای افراد سالخورده و معلول، عدم وجود مراکز پلیس، عدم پیادهروهای امن و بی خطر، عدم ایمنی جادهها و مناطق و عدم دسترسی به پارکها و فضای سبز و همچنین مراکز مذهبی اشاره کرد. نتایج حاصل از مدل تصمیمگیری ماباک نشان میدهد که مجموعه ورزشی امام علی با مقدار 600/33- در رتبه اول، مجموعه ورزشی کوثر با 608/33- در رتبه دوم، سالن ورزشی معین با 641/33- در رتبه سوم، سالن ورزشی شهید کارگران با 642/33- در رتبه چهارم و مجموعه ورزشی شهید بهشتی با 17655/33- در رتبم پنجم قرار گرفتهاند از طرفی دیگر سالن شیرآباد با 365/34- در رتبه بیستم و سالن کریم اباد با 428/34- در رتبه آخر قرار گرفته است. بنابراین با توجه به شاخصهای ایمنی، مجاورت، دسترسی، آسایش بایستی به سالن های کریم اباد و شیراباد که در محدوده حاشیهنشین شهر هستند توجه ویژهای شود.