پایش تغییرات طوفانهای گرد و غبار و ارتباط آنها با شاخص نوسان اطلس شمالی (NAO) در ایستگاههای منتخب غرب و جنوب غرب ایران
نویسندگان
1 استاد آب و هواشناسی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی
2 دانشجوی دکتری آب و هواشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22034/grd.2024.21203.1608چکیده
هدف این پژوهش بررسی ارتباط بین رخداد طوفانهای گرد و غبار با شاخص نوسان اطلس شمالی (NAO) در ایستگاههای منتخب غرب و جنوب غرب ایران (آبادان، بستان، ایلام، دهلران، کرمانشاه و سرپل ذهاب) است. برای این منظور، از کدهای سینوپ روزهای توأم با طوفان گرد و غبار، دید افقی کمتر از ۱ کیلومتر، دادههای مربوط به مقادیر شاخص (NAO) طی دوره آماری ۲۰۲۲-۱۹۸۷ و دادههای ماهوارهای شامل شاخص عمق نوری هواویز (AOD) حاصل از تولیدات سنجندههای دورههای ۲۰۱۷-۲۰۰۰ MISR و ۲۰۲۲-۲۰۰۲ MODIS استفاده شد. نتایج ضرایب همبستگی نشان داد که ارتباط نسبتاً قوی و معکوس بین شاخص NAO در فاز منفی و ارتباط مستقیم ضعیف در فاز مثبت با گرد و غبار وجود دارد و بین ۵۱ تا ۷۰ درصد رخدادهای گرد و غبار با فاز مثبت همزمان بوده است. نمودار تغییرات سری زمانی شاخصها در دو فاز منفی و مثبت نشان داد از سمت غرب به سمت جنوب غرب مقدار شاخص AOD افزایش یافته که این افزایش در ایستگاه آبادان مشهود است. مطابق با شاخص حاصل از تولید سنجنده MISR سالهای ۲۰۱۱ و ۲۰۱۵ در فاز مثبت و سال ۲۰۰۸ در فاز منفی اوج فعالیت طوفان گرد و غبار در تمامی ایستگاهها بوده و کمترین مقدار آن نیز مربوط به ایستگاههای سرپل ذهاب و کرمانشاه به ترتیب در سالهای ۲۰۰۲ و ۲۰۰۴ است. مطابق با شاخص دیپ بلو حاصل از سنجنده MODIS در فاز مثبت سال ۲۰۲۲ و در فاز منفی سال ۲۰۰۹ را میتوان بهعنوان اوج طوفانهای گرد و غبار تفکیک کرد.