اثربخشی آموزش مشغولیت تحصیلی بر تنیدگی تحصیلی دانشآموزان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، رشته روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران
2 استاد گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه روانشناسی بالینی و عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران
4 استادیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مشغولیت تحصیلی بر تنیدگی تحصیلی دانشآموزان انجام شد. طرح پژوهش نیمهآزمایشی و از نوع پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. بدین منظور از بین 546 دانشآموز دختر مدارس دولتی شهر قم در سال تحصیلی 98-1397، 50 دانشآموز پس از همتا شدن بر اساس سن، جنسیت، پایه، رشته تحصیلی و معدل به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. هر دو گروه پرسشنامه تنیدگی تحصیلی انگ و هوان (2006) را بهعنوان پیشآزمون و پسآزمون تـکمیل کردند. گروه آزمایش 12 جلسه 75 دقیقهای، آموزش مشغولیت تحصیلی را دریافت کرد اما گروه کنترل در انتظار آموزش ماند. دادهها با نرمافزار SPSS و روش آماری کوواریانس تحلیل شد. یافتههای پژوهش نشان داد، نمرههای دانشآموزان گروه آزمایشی در پسآزمون تنیدگی تحصیلی پایینتر از گروه کنترل است. بنابراین، آموزش مشغولیت تحصیلی به دانشآموزان باعث کاهش تنیدگی تحصیلی آنها میگردد.
