نقش واسطهای خوددلسوزی در رابطه با تنظیم هیجانی و سازگاری روانی- اجتماعی با خودکارآمدی تحصیلی در دانشآموزان دارای اختلالات یادگیری
نویسندگان
1 ـ کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه پیام نور تفت، یزد، ایران
2 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه غیرانتفاعی علم و هنر یزد، ایران
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر نقش واسطهای خوددلسوزی در رابطه با تنظیم هیجانی و سازگاری روانی- اجتماعی با خودکارآمدی تحصیلی در دانشآموزان دارای اختلالات یادگیری بود. مطالعه حاضر، از نوع توصیفی - همبستگی بود. تعداد 250 نفر از دانشآموزان دارای اختلالات یادگیری شهرستان مهریز بهشیوه نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای و با استفاده از جدول مورگان و کرجسی دراین پژوهش شرکت کردند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس خودکارآمدی تحصیلی چمرس و همکاران (2001)؛ پرسشنامه تنظیم هیجان گراس و جان (2003)؛ پرسشنامه سازگاری دانشآموزان سینها و سینگ (1993) و مقیاس خوددلسوزی ریس و همکاران (2011) بود. برای بررسی مدل پژوهش از روش دو مرحلهای پیشنهاد شده توسط اندرسون و گربینگ (1988) و ویرایش بیست و دوم نرمافزار مدلسازی معادلات ساختاری AMOS استفاده شد. نتایج نشان داد که تنظیم هیجان و سازگاری روانی- اجتماعی با خودکارآمدی تحصیلی رابطه معنادار دارد. به این معنی که تنظیم هیجان و سازگاری روانی- اجتماعی پیشبینیکننده متغیر مستقل است. همچنین خوددلسوزی هم توانست نقش واسطهای بین تنظیم هیجان و سازگاری روانی- اجتماعی با خودکارآمدی تحصیلی داشته باشد.