نقش واسطه‌ای خوددلسوزی در رابطه با تنظیم هیجانی و سازگاری روانی- اجتماعی با خودکارآمدی تحصیلی در دانش‌آموزان دارای اختلالات یادگیری

نویسندگان

1 ـ کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه پیام نور تفت، یزد، ایران

2 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه غیرانتفاعی علم و هنر یزد، ایران

doi
چکیده

هدف از پژوهش حاضر نقش واسطه­ای خوددلسوزی در رابطه با تنظیم هیجانی و سازگاری روانی- اجتماعی با خودکارآمدی تحصیلی در دانش­آموزان دارای اختلالات یادگیری بود. مطالعه حاضر، از نوع توصیفی - همبستگی بود. تعداد 250 نفر از دانش­آموزان دارای اختلالات یادگیری شهرستان مهریز به­شیوه نمونه­گیری خوشه­ای چندمرحله­ای و با استفاده از جدول مورگان و کرجسی دراین پژوهش شرکت کردند. ابزارهای پژوهش شامل  مقیاس خودکارآمدی تحصیلی چمرس و همکاران (2001)؛ پرسش­نامه تنظیم هیجان گراس و جان (2003)؛ پرسش­نامه سازگاری دانش­آموزان سینها و سینگ (1993) و مقیاس خوددلسوزی ریس و همکاران (2011) بود. برای بررسی مدل پژوهش از روش دو مرحله­ای پیشنهاد شده توسط اندرسون و گربینگ (1988) و ویرایش بیست و دوم نرم­افزار مدل­سازی معادلات ساختاری AMOS استفاده شد. نتایج نشان داد که تنظیم هیجان و سازگاری روانی- اجتماعی با خودکارآمدی تحصیلی رابطه معنادار دارد. به این معنی که تنظیم هیجان و سازگاری روانی- اجتماعی پیش­بینی­کننده متغیر مستقل است. هم­چنین خوددلسوزی هم توانست نقش واسطه­ای بین تنظیم هیجان و سازگاری روانی- اجتماعی با خودکارآمدی تحصیلی داشته باشد.