بررسی نشانه شناسی ساختارگرای شعر «ارغوان» هوشنگ ابتهاج
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور مشهد
2 دانشگاه پیام نور
doi
چکیده
از میان شیوههای مختلف نقد که در مطالعات ادبی به کار میروند، نشانهشناسی ساختارگرا شیوهی است که از رهگذر آن به رمزگشایی نشانهها و روابط همنشینی و جانشینی بین آنها و انسجام ساختاری متن دست مییابیم. هوشنگ ابتهاج از بزرگترین شاعران معاصر است که چشمانداز گسترده و گوناگون شعرش نشان از تخیّل پویای وی دارد. شعر «ارغوان» وی با نمادها و نشانههایی درآمیخته است که آنها را مناسب زمان کرده و منویات قلبی شاعر را به شکلی مؤثّر به نمایش میگذارد و حس و عاطفهی خواننده را برمیانگیزد. نشانهها در شعر «ارغوان»، غنای اجتماعی ویژهای مییابند و همراه با تصاویری آکنده از دلتنگی و شکایت از زمانه در جهت القای پیام اصلی شعر که آرمانگرایی است، در حرکتند. میزان کارآیی روش نشانهشناسی ساختارگرا در بررسیهای ادبی، ضمن انتخاب شعر ارغوان هوشنگ ابتهاج، بحث اصلی در این پژوهش است.