واکاوی پدیدارشناسانه تجربه زیسته پزشکی شدگی از طریق جراحی زیبایی در زنان کلانشهر تهران
نویسندگان
1 داتشجوی دکتری مطالعات زنان، دانشکده زن و خانواده، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران،
2 استاددیار گروه مدیریت فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی،واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران
3 استادیار پژوهشکده مهرستان(مطالعات حکمرانی) و مدرس دانشگاه ادیان و مذاهب قم، اصفهان، ایران
4 استادیار گروه آموزشی جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.30465/scs.2022.37521.2445چکیده
پزشکی شدن جامعه کنونی بستری برای حل مسائل از طریق تجویز مضاعف بهویژه در کلانشهرها ایجاد کرده بهگونهای که رجحان افراد به استفاده از اعمال جراحی فراتر از جنبه درمانی آن رسیده است. این مسئله نهتنها در حوزه پزشکی شدگی جامعه بلکه در زمینه انگیزهها، علل و حتی آسیبهای روانی-تنی بهویژه از منظر ادراک کنشگران و مصرفکنندگان این عرصه قابلتوجه است. ازاینرو مقاله حاضر در پی واکاوی پدیدارشناسانه تجربه زیسته پزشکی شدگی از طریق جراحی زیبایی در زنان شهر تهران است. این پژوهش به روش پدیدارشناسی توصیفی، از طریق روش هفت مرحلهای کولایزی در کلانشهر تهران انجام گرفت. نمونهگیری در این پژوهش هدفمند وابسته به معیار بود و از طریق مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته تا سطح اشباع دادهها با 13 نفر از زنانی که به عمل جراحی زیبایی تن داده بودند انجام شد. اعتبار دادهها به روش دو کدگذار و توصیف عمیق انجام گرفت. نتایج نشان داد شرایط زمینهساز زنان (شامل: پذیرش مخاطرات جراحی، اعتماد در دسترس زودهنگام، اعتماد آگاهانه به تخصص) شرایط زمینهساز مربوط به پزشک (شامل سادهانگاری عمل جراحی توسط پزشکان، برند سازی زیبایی مجازی، تغییر در نظام معانی زیبایی، جهتدهی انحرافی پزشکی به نیازهای روانی) و نتایج عمل که شامل نتایج مثبت و منفی عمل جراحی بود دستهبندی شد.
