ارزیابی مدل ارتباطی ذهنآگاهی با شادکامی به واسطه نقش خوددلسوزی، عزت نفس و تنظیم هیجان در دانشجویان
نویسندگان
1 مربی گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور مرکز تالش
2 مربی گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور مرکز تالش
3 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت، رشت، ایران
4 مربی گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور واحد شفت
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین برازش مدل ارتباطی ذهنآگاهی با شادکامی بهواسطه نقش خوددلسوزی، عزتنفس و تنظیم هیجان در دانشجویان انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. نمونه آماری پژوهش شامل 210 نفر از دانشجویان دختر و پسر مقطع کارشناسی دانشگاه پیام نور مرکز تالش در نیمسال اول سال تحصیلی 97-1396 بود که به روش نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند و پرسشنامه شادکامی آکسفورد، مقیاس تنظیم هیجان گراتز و رومر، پرسشنامه ذهنآگاهی فرایبرگ و مقیاس عزتنفس روزنبرگ و فرم کوتاه مقیاس شفقت خود را تکمیل نمودند. دادهها با استفاده از روش تحلیل مسیر تحلیل شدند. نتایج نشان داد ضرایب مسیر مستقیم استاندارد شده، بین متغیرهای خود دلسوزی، و عزتنفس، با متغیر ملاک شادکامی معنادار بود و این متغیرها بهصورت مستقیم با شادکامی رابطه داشتند (01/0>p). متغیر پیشبین ذهنآگاهی بهصورت غیرمستقیم و از طریق متغیرهای خود دلسوزی و عزتنفس، با شادکامی رابطه داشت (01/0>p). همچنین ضریب مسیر مستقیم استاندارد شده، بین متغیر پیشبین تنظیم هیجان با شادکامی (01/0<p)، معنادار نبود. بر اساس یافتههای پژوهش میتوان نتیجه گرفت که ذهنآگاهی، خوددلسوزی و عزت نفس در شادکامی دانشجویان نقش داشتند.