ارزیابی مدل ارتباطی ذهن‌آگاهی با شادکامی به واسطه نقش خوددلسوزی، عزت نفس و تنظیم هیجان در دانشجویان

نویسندگان

1 مربی گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور مرکز تالش

2 مربی گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور مرکز تالش

3 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت، رشت، ایران

4 مربی گروه علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور واحد شفت

doi
چکیده

پژوهش حاضر با هدف تعیین برازش مدل ارتباطی ذهن­آگاهی با شادکامی به­واسطه نقش خوددلسوزی، عزت­نفس و تنظیم هیجان در دانشجویان انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. نمونه آماری پژوهش شامل 210 نفر از دانشجویان دختر و پسر مقطع کارشناسی دانشگاه پیام نور مرکز تالش در نیمسال اول سال تحصیلی 97-1396 بود که به روش نمونه­گیری تصادفی انتخاب شدند و پرسشنامه شادکامی آکسفورد، مقیاس تنظیم هیجان گراتز و رومر، پرسشنامه ذهن­آگاهی فرایبرگ و مقیاس عزت­نفس روزنبرگ و فرم کوتاه مقیاس شفقت خود را تکمیل نمودند. داده­ها با استفاده از روش تحلیل مسیر تحلیل شدند. نتایج نشان داد ضرایب مسیر مستقیم استاندارد شده، بین متغیرهای خود دلسوزی، و عزت­نفس، با متغیر ملاک شادکامی معنادار بود و این متغیرها به­صورت مستقیم با شادکامی رابطه داشتند (01/0>p). متغیر پیش­بین ذهن­آگاهی به­صورت غیرمستقیم و از طریق متغیرهای خود دلسوزی و عزت­نفس، با شادکامی رابطه داشت (01/0>p). هم­چنین ضریب مسیر مستقیم استاندارد شده، بین متغیر پیش­بین تنظیم هیجان با شادکامی (01/0<p)، معنادار نبود. بر اساس یافته­های پژوهش می­توان نتیجه گرفت که ذهن­­آگاهی، خوددلسوزی و عزت نفس در شادکامی دانشجویان نقش داشتند.