مدلسازی شدت تصادفات وسایلنقلیه موتوری به تفکیک گروههای مختلف سنی راننده با استفاده از رگرسیون لوجیت چندگانه
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
2 کارشناس ارشد راه و ترابری، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
3 دکترای حملونقل، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22119/jte.2022.323525.2578چکیده
موضوع نحوه ایمنسازی راهها برای رانندگان در گروههای سنی مختلف به علت تغییر مداوم توزیع سنی رانندگان مهم است. با توجه به این موضوع، هدف از این مطالعه بررسی ویژگیهای مختلف تصادف و ارائه پیشنهادات در مورد نحوهی بهبود ایمنی راهها برای همه گروههای سنی است. این مطالعه با استفاده از سامانه دادههای اطلاعات ایمنی راه (HSIS) عوامل موثر بر شدت آسیب تصادف وسایلنقلیه موتوری برای رانندگان جوان (16-25 ساله)، میانسال (26-64 ساله) و مسن (بالای 64 سال) در ایالت کالیفرنیا را از سال 2015 تا 2017 بررسی میکند. از یک مدل لوجیت چندگانه برای مدلسازی تصادفات مربوط به هر گروه سنی و ارزیابی وزن متغیرهای مختلف پیشبینی کننده بر شدت آسیب استفاده شد. متغیرهای پیشبینی کننده به چهار مشخصه راننده، راه، تصادف و محیط اطراف طبقهبندی شدند. نتایج نشان میدهد تصادف جلو به عقب احتمال مرگومیر و صدمات جانی را برای هر سه گروه سنی به میزان قابلتوجهی افزایش میدهند درحالیکه آب و هوای صاف و بارانی احتمال مرگومیر و صدمات جانی را برای هر سه گروه سنی کاهش میدهد. همچنین نتایج نشان میدهد که شباهت زیادی بین عوامل پیشبینیکننده شدت تصادف برای رانندگان جوان و میانسال وجود دارد، اما رانندگان مسنتر در مقایسه با بقیه سایر گروههای سنی باید در شرایط محیطی و راه احتیاط بیشتری داشته باشند. رانندگان جوان به دلیل تجربه کم در رانندگی، مهارتهای رانندگی خود را در طول زمان بیشتر میکنند، درحالیکه رانندگان میانسال به خصوص رانندگان مرد تجربه رانندگی بیشتری دارند و در نتیجه تمایل به رفتارهای پرخطر کمتری دارند. نتیجه دیگری که از این مطالعه به دست آمد این است که الگوی رفتار رانندگی در رانندگان مسن تغییرات کمتری نسبت به سایر گروههای سنی با صرف نظر از شرایط اطراف دارد.