ارزیابی اثرات مصرف اسید سالیسیلیک بر رشد، عملکرد و برخی خصوصیات بیوشیمیایی زیره سبز (Cuminum cyminum L.) تحت سه رژیم آبیاری مختلف
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی تولید، گروه علوم باغبانی، دانشگاه محقق اردبیلی.
2 استادیار گروه زراعت، گرایش فیزیولوژی گیاهان زراعی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل.
doi
10.22077/escs.2017.21.1007چکیده
استفاده از اسید سالیسیلیک برای کاهش صدمات ناشی از تنش خشکی و بهبود شاخصهای فیزیولوژیکی گیاه در مناطق خشک و نیمهخشک از مدیریتهای مفید جهت کشت گیاهان دارویی ازجمله زیره سبز است. ازاینرو آزمایشی بهصورت کرتهای خردشده بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی شامل سه سطح فراهمی آب، 50 (شاهد)، 100 و 150 (تنش خشکی) میلیمتر تبخیر از تشتک تبخیر کلاس A بهعنوان عامل اصلی ومحلولپاشی اسید سالیسیلیک (صفر بهعنوان شاهد، 1 و 3 میلی مولار) بهعنوان عامل فرعی در سه تکرار انجام گردید. نتایج نشان داد که سطوح مختلف فراهمی آب، اسید سالیسیلیک و اثر متقابل آنها بر رشد و نمو گیاه زیره سبز مؤثر بودند.تنش خشکی سبب کاهش میزان رنگیزه کلروفیل a گردید، درحالیکه میزان پرولین و کربوهیدرات را افزایش داد. کاربرداسید سالیسیلیک باعث افزایش صفاتی مانند رنگدانههای فتوسنتزی و هیدراتهای کربن گردید. اثر متقابل فراهمی آب و اسید سالیسیلیک بر تمامی صفات به جز هیدراتکربن و کلروفیل a معنی دار شد و بیشترین عملکرد دانه (98.9 گرم در مترمربع) در تیمار انجام آبیاری پس از 50 میلیمتر تبخیر از تشتک و محلولپاشی 1 میلی مولار اسید سالیسیلیک به دست آمد. با توجه به مشاهدات این تحقیق میتوان نتیجه گرفت که استفاده از اسید سالیسیلیک راهکاری مناسب بهمنظور افزایش مقاومت گیاه زیره سبز در برابر تنش خشکی است.