تحلیل رضایتمندی روستاییان از طرح ملی 46 هزار هکتاری آبیاری به اراضی کشاورزی دشت سیستان
نویسندگان
1 دانشیار گروه برنامه ریزی روستایی دانشگاه سیستان وبلوچستان، زاهدان، ایران
2 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه سیستان وبلوچستان، ایران
doi
10.22034/grd.2022.17189.1500چکیده
با عنایت به قرارگیری منشأ جریانهای ورودی آب به سیستان در کشور افغانستان، کمبود آب یکی از عوامل اصلی محدودکننده توسعه فعالیتهای کشاورزی در این منطقه بشمار میرود. در این راستا طرح آبیاری 46 هزار هکتار از اراضی کشاورزی سیستان به منظور انتقال سیلابهای جاری از کشور افغانستان به گودالهای طبیعی معروف به مخازن چاهنیمهها و امکان بهرهبرداری مناسب از سیلابهای مذکور برای توسعهی کشاورزی و پایداری منطقه مورد تصویب و اجرا قرار گرفت. در این پژوهش تلاش شده است تا ضمن تحلیل رضایتمندی روستاییان از طرح آبرسانی با لوله از مخازن چاه نیمهها به اراضی کشاورزی، میزان رضایت روستاییان در ارتباط با شاخصهای فنی-اجرایی و اجتماعی پروژه ملی 46 هزار هکتاری انتقال آب به اراضی کشاورزی دشت سیستان، مورد کنکاش قرار گیرد. برای تجزیهوتحلیل دادهها، از نرمافزارهای Entropy Shannon Solve ، Bt WasPas Solver ، GIS و نیز از آزمونهای Tو رگرسیون خطی در نرمافزار SPSS برای تحلیلهای آماری استفادهشده است. نتایج سطحبندی روستاها بر اساس مدل WasPas نشان میدهد 35 درصد روستاها دارای رضایتمندی کم، 45 درصد متوسط و 20 درصد روستاها از اجرای طرح رضایتمندی زیاد دارند. یافتههای پژوهش نشان می دهد مؤلفههای سرقت و کیفیت سازه به ترتیب با میزان 319/0 و 251/0 بیشترین تأثیر و مؤلفههای هوشمند سازی و رعایت الزامات فنی و طراحی خطوط و جانمایی حوضچهها به ترتیب با میزان 155/0 و 157/0 کمترین تأثیر خالص را بر رضایت-مندی روستاییان از اجرای طرح 46 هزار هکتاری آبیاری به اراضی کشاورزی دارد.