مدل پارادایمی مدیریت نواحی مادرشهری با استفاده از نظریه تئوری زمینه ای نمونه موردی: ناحیه ی مادرشهری مشهد
نویسندگان
1 دانشیار، گروه شهرسازی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
2 استاد گروه شهرسازی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه شهرسازی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
4 دانشجوی دکتری تخصصی، گروه شهرسازی، واحد امارات، دانشگاه آزاد اسلامی، دبی، امارات متحده عربی
doi
چکیده
چکیدهنواحی مادرشهری باید قلمروهای متنوعی را مدیریت کنند و مدیریت آنها فراتر از مدیریت محلی است. روابط و پیوندهای بین عناصر و فعالیتها تا حدی بدون مرز و پیچیده است و هدایت آن نیازمند مدیریتی در سطح منطقهای خواهد بود. این مقاله با هدف تدوین مدلی برای مدیریت یکپارچهی ناحیهی مادرشهری مشهد انجام شده است. روش تحقیقی این مقاله نوع نظریهی زمینهای است. ابزار گردآوری اطلاعات مصاحبهی نیمهساختاریافته است. جامعهی آماری خبرگان و متخصصین حوزهی مدیریت شهری مشهد درنظرگرفته شده است. روش نمونهگیری ترکیبی هدفمند است؛ که از ترکیب دو روش معیاری و گلولهبرفی شناسی شدهاند. روش تحلیل دادههای مصاحبه نیز به صورت تفسیری میباشد و از نرم افزار Atlas-Ti استفاده شده است. همچنین برای اولویتبندی مولفههای منتج شده از مدل از روش SWARA که یکی از روشهای تصمیمگیری چند معیاره است استفاده میشود. ابزار گرآوری در این بخش پرسشنامه است. یافتههای مصاحبه 12 مولفهی اصلی و 4 مولفه محوری را برای دستیابی به مدیریت یکپارچه در ناحیهی مادرشهری مشهد شناسایی کردند. مولفههای طرحهای ملی و منطقهای، قوانین و مقررات، پویایی قوانین متناسب با مسایل موجود و مشارکت انواع بخشهای مدنی و خصوصی، دولتی و عمومی، مهمترین عوامل موثر در دستیابی به مدیریت یکپارچهی ناحیهی مادرشهری مشهد هستند.
