مطالعه رابطه هوش اجتماعی و کمک خواهی تحصیلی با فرسودگی تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی: بررسی نقش میانجیگری شخصیت برونگرایی
نویسندگان
1 دانشیار برنامه ریزی درسی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه کردستان، کردستان، ایران
2 استادیار گروه مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
3 دانش آموخته دکتری برنامهریزی توسعه آموزش عالی دانشگاه کردستان
doi
10.22084/j.psychogy.2021.20754.2083چکیده
هدف: پژوهش حاضر تعیین رابطهی بین هوش اجتماعی و کمک خواهی تحصیلی با فرسودگی تحصیلی با میانجگری ویژگی شخصیت برونگرایی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی سنندج است.روش: بدینسان، از روش توصیفی- تحلیلی از نوع همبستگی استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی سنندج دانشکده پرستاری و مامایی (اتاق عمل، پرستاری، مامایی) به تعداد 400 نفر بودند که با استفاده از روش برآورد حجم نمونهی کوکران، تعداد 198 نفر از آنها تعیین و با تکیه بر روش نمونهگیری طبقهای نسبتی انتخاب شدند. بهمنظور گردآوری دادههای پژوهش از چهار پرسشنامه استاندارد که شامل پرسشنامه هوش اجتماعی (سیلورا و همکاران، 2001)، کمک خواهی تحصیلی (قدمپور و سرمد، 1385)، فرسودگی تحصیلی (برسو و همکاران، 1997) و پرسشنامه ویژگیهای شخصیت برونگرایی (مک کرا و کاستا،1987) بود، استفاده شد. دادههای پژوهش نیز با استفاده از روش مدلسازی معادلات ساختاری تحلیل شدند.یافتهها: یافتههای این پژوهش نشان داد که هوش اجتماعی با ضریب 0.38 و کمکخواهی تحصیلی با ضریب 0.83، هم بهصورت مستقیم و هم با نقش میانجیگری شخصیت برونگرایی میتوانند فرسودگی تحصیلی را تبیین کنند.نتیجه گیری: در مجموع، باید اذعان داشت که اگرچه، پژوهشها اغلب، فرسودگی تحصیلی را بهعنوان آسیبی تحصیلی و روانشناختی ارزیابی میکنند اما یافتههای این پژوهش نشان داد که با استفاده از تدابیری ازجمله بهبود وضعیت هوش اجتماعی و یا ارتقای کمکخواهی تحصیلی میتوان فرسودگی تحصیلی را کاهش داد.