فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

فرم شهرها در ایران به خصوص کلان‌شهرها به صورت پراکنده گسترش یافته است. اما شهرسازی سنتی در ایران همواره با توجه به ساختار فضایی فشرده در ارتباط با زمینه خود (جغرافیا، فرهنگ) شکل می‌گرفته است. فشردگی در فرم و ساختار فضایی شهری مفهومی است که برای سازمان‌دهی شهرها از حالت آشفتگی و پراکندگی مطرح می‌شود و به‌طور گسترده در برنامه‌ریزی و توسعه شهری پایدار، شهر فشرده را تفسیری عمیق از آنچه که یک شهر پایدار باید باشد، می‌دانند. هدف اصلی پژوهش، سنجش پذیرش اجتماعی شهر فشرده در شهر اهواز می‌باشد. تحقیق از نظر هدف، کاربردی، از نظر روش توصیفی –تحلیلی است. با بررسی مطالعات مرتبط شاخص‌های تحقیق در دو بخش شهر فشرده و توسعه پایدار شهری تدوین گردید. جامعه آماری اول شهروندان شهر اهواز می‌باشند که با توجه جمعیت شهر اهواز با استفاده از فرمول کوکران 384 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب گردید. جامعه آماری دوم شامل متخصصان مدیران و کارشناسان برنامه‌ریزی شهری شهر اهواز می‌باشد که با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند 30 نفر به‌عنوان حجم نمونه انتخاب‌شده است. به منظور تحلیل داده‌ها از مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای Amos و Smart-pls استفاده گردید. نتایج حاکی از این است شاخص‌های شهر فشرده شامل تراکم، تنوع، تشدید و حمل‌ونقل عمومی بر شاخص‌های توسعه پایدار شهری شامل محیطی، اقتصادی و اجتماعی در شهر اهواز تأثیر مثبت و معنی‌داری دارند. بنابراین شهروندان و مدیران بهره‌گیری از شهر فشرده را بسترساز تحقق توسعه پایدار شهری در شهر اهواز می‌دانند.