هنر و خیابان: چرا منشأ و نوع شناسی نقاشی دیواری غیررسمی در ایران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد جامعه شناسی دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات
2 دانشیار جامعه شناسی موسسه ,عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی
3 دانشیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنکی
doi
10.30465/scs.2021.32709.2280چکیده
پژوهش حاضر به چرایی پیدایش وگونه شناسی گرافیتی یا دیوارنگاری غیر رسمی در فضای شهرهای ایران میپردازد. در این پژوهش گرافیتی به تمامی تصاویر یا حروف به کاربرده شده در اماکن عمومی بر روی سطوحی نظیر دیوارها یا پلها و … که برای عموم قابل رویت (گاهی نیز غیر قابل رویت) است گفته میشود. البته باید به این نکته توجه داشت که این نگارندگان هیچ مجوزی برای عرضه هنرخود درفضای عمومی از هیچ نهادی دریافت نمیکنند و به صورت خود جوش و با صرف هزینههای شخصی به آن میپردازند. این پژوهش برای نخستین بار به روش نظریه زمینهای انجام شده وبدین منظور در مدت زمان5 سال(از سال 1392 الی 1397 ) با 31 نفر از دیوارنگاران غیر رسمی در شهرهای تهران، شیراز ، مشهد، تبریز، مصاحبههای عمیق انجام شده است. یافتههای این تحقیق حاکی از آن است که پدیده دیوارنگاری غیر رسمی را می توان به دو گونه تفکیک کرد. اول : دیوارنگـاران خودبیانگر انگیزه اصلی این گروه از ترسیم دیوارنگاری غیر رسمی یا گرافیتی تولید هیجان، خودبیانگری ، دست یازیدن به یک کنش اجتماعی است و دوم : دیوارنگاران معترض .منظور گروه دیگری از جوانان ونوجوانان دیوارنگار است که آشکارا طالب حق خود بر شهرهستند و علاوه بر خود بیانگری، دیوارنگاری برایشان ابزاری است برای نقد وضع موجود جامعه ای که در آن زندگی می کنند.