حسرتِ سفر؛ کاوشی کیفی از پویاییهای اجتماعی و فرهنگی سفر در میان زنان شهر مشهد
نویسندگان
1 دانشیار جامعهشناسی دانشگاه یزد
2 دانشجوی دکترای جامعهشناسی دانشگاه یزد
3 استاد جامعهشناسی دانشگاه یزد
doi
10.30465/scs.2021.24336.1988چکیده
در چند دهه اخیر، توجه به ابعاد اجتماعی و فرهنگی سفر و گردشگری بیشتر گشته است. به همین دلیل در پژوهش حاضر سعی شده است سفر از زاویهای اجتماعی و فرهنگی بررسی و پویاییهای آن نشان داده شود. بنابراین، فهم و رفتار زنان طبقه متوسط و متوسط رو به بالای شهر مشهد در زمینه سفر با استفاده از رویکرد کیفی و روش نظریه زمینهای و با استفاده از نمونهگیری نظری و هدفمند، مورد مطالعه قرارگرفت. مصاحبههای عمیقی با 21 نفر از زنان شهر مشهد صورت گرفت که برای تحلیل آنها از کدگذاری باز، محوری و گزینشی استفاده شد. یافتهها شامل 20 مقوله اصلی و مقوله هستهی «حسرتِ سفر» شد. یافتههای پژوهش به وسیله خط داستان، مدل پارادایمی و نظریه کوچک مقیاس ارائه شدند. بهطور کلی ننایج حاکی از آن است که مشارکتکنندگان تمایل به سفرهای متعدد و با کیفیت دارند زیرا کیفیت سفر حاکی از توانایی اقتصادی افراد در گذراندن اوقات فراغتشان است. از طرفی نیز انواع بازنماییهای سفر (بازنمایی روایتی و مجازی) باعث میشود افراد تمایل به تجربه سفر لاکچری داشته باشند اما به علت وجود بستری از محدودیتهای ساختاری شناخته شده در این پژوهش، دچار حسرتِ سفر میشوند.
