فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

آسیای مرکزی پس از حدود یک قرن انزوا دوباره نه‌تنها به‌دلیل وجود منابع انرژی، بلکه به‌دلیل اهمیت نبود مدیریت منابع آب در حوزۀ منازعات بین‌المللی قرار گرفته است. بحران کمبود آب که ناشی از سیاست‌های غلط دوران استعمار تزاریسم و سپس دوران شوروی است از بحران‌های شناخته‌شده در منطقۀ آسیای مرکزی است که این منطقه را در درازمدت و حتی میان‌مدت می‌تواند با خطر درگیری‌های خونین روبه‌رو سازد. در این میان بر اهمیت مدیریت منابع آب همواره از سوی آلمان از بدو استقلال کشورهای این منطقه تأکید شده است؛ به‌طوری که مدیریت پایدار منطقه‌ای منابع آب و قراردادن آن در هستۀ مرکزی همکاری‌های آلمان با کشورهای آسیای مرکزی، نشان از اهمیت این موضوع در سیاست خارجی آلمان در این منطقه دارد. از این‌رو، در این نوشتار با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از چارچوب نظری نهادگرایی نولیبرال، به‌دنبال پاسخ‌ این پرسش هستیم که آلمان چه اقدام‌هایی برای مدیریت پایدار منابع آب در منطقۀ آسیای مرکزی انجام داده است؟ نتایج این نوشتار نشان می‌دهد که آلمان با وجود موانعی همچون نبود اطمینان متقابل میان دولت‌های حاکم، برتری‌طلبی برخی از کشورهای آسیای مرکزی، پایین‌بودن سطح همکاری میان پنج کشور منطقه در حوزۀ مدیریت منابع آب و همچنین مجموعه‌ای از مشکلات ساختاری، توانسته است به‌و‌سیلۀ همکاری‌های چندجانبه میان نهادها و مراکز علمی، فنی و دانشگاهی و همچنین کمک به کشورهای آسیای مرکزی در حوزه‌های پیشگیری و کنترل بحران‌های آبی، اقدام‌های مهم و درخور توجهی انجام دهد.