اثر همبستگی آزمون لنگر با آزمون کل بر نتایج همترازسازی: مرور سیستماتیک
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری سنجش و اندازه گیری، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار بخش تخصصی پژوهش و سنجش، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشیار بخش تخصصی پژوهش و سنجش، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/emes.2023.1971260.2430چکیده
هدف: یکی از ویژگیهای آزمون لنگر که از مؤلفههای مهم همترازسازی است، همبستگی آن با آزمون کل است. در این مرور سیستماتیک، اثر این ویژگی بر فرایند همترازسازی و عوامل مؤثر بر آن بررسی گردید.روش پژوهش: یک مرور سیستماتیک بر اساس اطلاعات موجود در پایگاههای داده PubMed، Medline، ERIC، JSTOR و Wiley، وبسایتهای SAGE، ETS، ACADEMIA و نیز بررسی منابع مندرج در برخی مقالههای مهم اجرا شد. جستجو در بازه زمانی 1950 تا 2022 تنها برای منابع انگلیسی صورت پذیرفت. اصطلاحات جستجو شامل همترازسازی، لنگر و همبستگی بود که با ترکیب آنها، راهبردهای جستجو به دست آمد.یافتهها: با توجه به ملاکهای ورود، 18 مطالعه از 167 منبع جستجو شده، برای بررسی به این مرور راه یافتند. کیفیت این پژوهشها با استفاده از ابزار سنجش کیفیت مطالعهها با طرحهای مختلف (QATSDD) مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج مطالعه نشان داد که طول آزمون، پایایی آزمون، نوع لنگر از نظر ویژگیهای آماری، ساختار محتوایی آزمون لنگر و تفاوت در توانایی گروهها، عواملی هستند که بر همبستگی آزمون لنگر و آزمون کل مؤثر است. علاوه بر این، نتایج حاکی از آن بود که با افزایش این همبستگی، کیفیت و دقت برآورد پارامترها در فرایند همترازسازی بهبود مییابد و از خطای استاندارد همترازسازی کاسته میشود.نتیجهگیری: به دلیل اهمیت همبستگی میان آزمون لنگر و آزمون کل، لازم است مقدار این همبستگی و عوامل مؤثر بر آن در مراحل ساخت آزمون و قبل از اجرای تحلیلهای مرتبط با همترازسازی بهدقت بررسی و تحلیل شود تا از بروز خطای همترازسازی و سوگیری در نتایج کاسته شود.