اثربخشی مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت‌نگر بر سرسختی‌روانشناختی و استرس ادراک‌شده زنان دارای همسر معتاد

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه خاتم، تهران، ایران Email:m.niknam@khatam.ac.ir

doi
چکیده

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت­نگر بر سرسختی ‌روانشناختی و استرس ادراک شده زنان دارای همسر معتاد بود. در یک پژوهش نیمه­آزمایشی 30 زن دارای همسر معتاد با روش نمونه­گیری هدفمند انتخاب شدند و به­طور تصادفی در گروه­های آزمایش (15 نفر) و گواه (15 نفر) تقسیم شدند. برای گروه آزمایشی 10 جلسه دو ساعتی مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت­­نگر در 10 هفته برگزار شد و  گروه گواه در طول این مدت هیچ­گونه مداخله روانشناختی دریافت نکردند. شرکت­کننده­ها توسط مقیاس سرسختی‌روانشناختی کوباسا (1982) و مقیاس استرس ادراک شده کوهن، کامارک و مرملستین (1983) ارزیابی شدند. برای تحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس (آنکووا) استفاده شد. یافته‌ها نشان دادکه تفاوت معناداری بین دوگروه در سرسختی‌روانشناختی و استرس ادراک شده در مرحله پس­آزمون وجود دارد. نتایج نشان داد که آموزش مبتنی بر روانشناسی مثبت­نگر بر سرسختی‌روانشناختی و استرس ادراک شده زنان دارای همسر معتاد مؤثر است. بنابراین، می‌توان از روانشناسی مثبت­نگر به­عنوان یکی از روش­های کمک به زنان دارای همسر معتاد برای کاهش استرس و افزایش سرسختی ‌روانشناختی استفاده کرد.