فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

یکی از رویکردهای نوین مدیریت شهری و مدیریت بافت­های ناکارآمد شهری، رویکرد حکمروایی خوب شهری است که فرایندی از همیاری دولت، بخش عمومی، جامعه مدنی و بخش خصوصی است. هدف پژوهش حاضر بررسی جایگاه حکمروایی خوب شهری در بازآفرینی بافت­های ناکارآمد شهری منطقه 12 شهرداری تهران می­باشد. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی و مبتنی بر داده­های اولیه می­باشد که جمع‌آوری اطلاعات اولیه، به‌صورت اسنادی و پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه انجام‌گرفته است. برای پردازش داده­ها از نرم‌افزارهای SPSS و Smart PLS استفاده شده است نتایج تحقیق نشان­دهنده این است که تمامیه مؤلفه­های­ حکمروایی خوب شهری (توانمندسازی، کارایی و اثربخشی، شفافیت، انعطاف‌پذیری، قانونمندی، عدالت و انصاف، بینش راهبردی، جهت­گیری توافقی، مشارکت، مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی) بر تحقق پذیری بازآفرینی بافت­های ناکارآمد تأثیر مثبت و معنی­داری داشته­اند و به عنوان عوامل تحقق­پذیری بازآفرینی بافت­های ناکارآم شناسایی شده­اند. در این میان مؤلفه های توانمندسازی، کارایی و اثربخشی و شفافیت با ضریب­های مسیر 820/0، 766/0 و 653/0 بیشترین تأثیر را بر تحقق­پذیری بازآفرینی بافت­های ناکارآمد داشته­اند. همچنین با توجه به ضریب تأثر و رتبه­بندی صورت گرفته؛ ابعاد انعطاف­پذیری، قانونمندی، عدالت و انصاف، بینش راهبردی، جهت­گیری توافقی، مشارکت و مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی در رتبه­های بعدی، از نظر درجه اهمیت در تأثیر بر تحقق ­پذیری بازآفرینی بافت­های ناکارآمد شهری قرار گرفته­اند.