همسنجی اثربخشی رویکردهای تلفیقی هیجانمدار-گاتمن و راهبردی-راهحلمحور بر بازیابی صمیمیت زناشویی در زوجین متقاضی طلاق
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، لرستان، خرمآباد، ایران (نویسنده مسئول)Email:sadeghi.m@lu.ac.ir
3 گروه روانشناسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران
4 گروه رفتار حرکتی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران
doi
چکیده
در بررسی علت طلاق توجه به علل فردی و روانشناختی از جمله صمیمیت از اهمیت ویژهای برخوردار است. هدف پژوهش حاضر همسنجی اثربخشی رویکردهای تلفیقی هیجانمدار-گاتمن و راهبردی-راهحلمحور بر بازیابی صمیمیت در زوجین متقاضی طلاق بود. در این پژوهش از طرح آزمایشی تکآزمودنی از نوع خط پایه چندگانه، استفاده شد. جامعه آماری شامل کلیه زوجهای متقاضی طلاق مراجعهکننده به کلینیکهای روانشناسی و مشاورهای شهر پلدختر بود. در بین جامعه آماری شش زوج (12 نفر) متقاضی طلاق بهعنوان نمونه آماری با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. درمان با رویکردهای تلفیقی هیجانمدار-گاتمن و راهبردی-راهحلمحور در سه مرحله خط پایه، مداخله و پیگیری انجام شد و زوجها به پرسشنامه واکر و تامپسون (1983) پاسخ دادند. دادهها بهروش ترسیم دیداری، شاخص تغییر پایا (RCI) و فرمول درصد بهبودی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هر دو رویکرد بر هدفهای درمان تأثیر داشتهاند، اما رویکرد تلفیقی هیجانمدار-گاتمن در رسیدن به هدفهای درمان مـعنادارتر و موفقتر بوده است. بنابر این، نتیجه گرفته مـیشود که برای بازیابی و افـزایش صمیمیت در زوجـین متقاضی طلاق، مـیتوان از رویکرد تلفیقی هیجانمدار-گاتمن در جلسات درمانی و مشاورهای استفاده کرد.
