پیش‌بینی درگیری تحصیلی براساس سبک‌های حل مسئله، خودکنترلی و ابرازگری هیجانی در دانشجویان

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای مدیریت آموزشی، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران

2 استادیار سنجش و اندازه گیری، گروه علوم تربیتی، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران

3 کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی (گرایش بازاریابی)، دانشگاه پیام‌نور، مرکز کرمانشاه، ایران

doi
10.22084/j.psychogy.2021.22665.2224
چکیده

هدف: هدف از پژوهش حاضر پیش‌بینی درگیری تحصیلی براساس سبک‌های حل مسئله، خودکنترلی و ابرازگری هیجانی در دانشجویان دانشگاه فرهنگیان بود.روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه فرهنگیان استان ایلام در سال تحصیلی 1397-1398 بود. نمونه آماری 217 نفر (94 دختر و 134 پسر) از این افراد بود که براساس جدول مورگان و به روش نمونه‌گیری تصادفی نسبتی انتخاب شدند و به پرسشنامه‌های درگیری تحصیلی لم و همکاران (2014)، سبک‌‌های ‌حل مسئله کسیدی و لانگ (1996)، خودکنترلی تانگنی و همکاران (2004) و ابرازگری هیجانی کینگ و آمونز (1990) پاسخ دادند.یافته‌ها: نتایج تحلیل رگرسیون لوجستیک نشان داد که حل مسئله‌سازنده (01/0p<)، حل مسئله غیرسازنده (01/0p<)، خودکنترلی (01/0p<) و ابرازگری هیجانی (03/0p<) درگیری تحصیلی را در دانشجویان پیش‌بینی کند.نتیجه‌گیری: براساس یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه­گیری کرد که سبک‌های حل مسئله، خودکنترلی و ابرازگری هیجانی در درگیری تحصیلی دانشجویان نقش دارد و می‌توانند به‌عنوان متغیرهای مهم تأثیرگذار بر میزان درگیری تحصیلی دانشجویان موردتوجه و بررسی قرار گیرد.