کاربرد مدل های چند ارزشیIRT در نمره گذاری آزمون های سرنوشت ساز (مورد مطالعه: آزمون پروانه وکالت)

نویسندگان

1 دکتری سنجش و اندازه‌گیری ، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

2 استاد، گروه سنجش و اندازه‌گیری، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

3 استاد، گروه سنجش و اندازه‌گیری، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

4 دانشیار، گروه سنجش و اندازه‌گیری، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

5 دانشیار، گروه سنجش و اندازه‌گیری، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

doi
10.22034/emes.2023.563268.2426
چکیده

هدف: هدف مطالعه حاضر، مقایسه میزان دقت و خطای اندازه­گیری مدل­های دوارزشی و چند ارزشیIRT در نمره­گذاری آزمون­های توانایی سرنوشت‌ساز بود.روش پژوهش: جامعه پژوهش شامل تمامی شرکت­کنندگان آزمون سراسری پروانه وکالت سال­های 1396 و 1398 بوده که از میان آن­ها تعداد 5000 نفر از سال 1396 و تعداد 5000 نفر از سال 1398 با روش نمونه­گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. همچنین، گردآوری داده­ها با استفاده از پاسخ­های شرکت­کنندگان آزمون انجام یافت. متغیر مستقل این پژوهش، شیوه و مدل نمره­گذاری و متغیر وابسته، میزان برازش و آگاهی (دقت) مدل محسوب می­شود. بر این اساس، روش پژوهش آزمایشی است.یافته‌ها: تجزیه و تحلیل یافته­ها نشان داد که از میان مدل­های لجستیک دوارزشی IRT، مدل 3 پارامتری، و از میان مدل­های چندارزشی اسمی مورد مطالعه نیز، مدل­ 3 پارامتری در مقایسه با سایر مدل­ها، برازش و نیز آگاهی­دهندگی بیشتر و مطلوب­تری بر روی داده­های مورد مطالعه داشتند.نتیجه‌گیری: با توجه به برازش و میزان آگاهی مطلوب­تر مدل 3 پارامتری دو ارزشی و مدل 3 پارامتری چندارزشی در مقایسه با سایر مدل­ها، استفاده از این مدل­ها در نمره­گذاری می­تواند به افزایش دقت اندازه­گیری و کاهش خطا، و  نیز به منصفانه بودن فرآیند گزینش متقاضیان آزمون پروانه وکالت کمک نماید.