فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر ارزیابی توانایی IRAP در اندازه­گیری باورهای ضمنی افسردگی بود. بدین منظور، 50 دانشجو به صورت هدفمند انتخاب و ابزارهای پژوهش، شامل پرسشنامه آمیختگی شناختی (CFQ)، پرسشنامه افسردگی بک (BDI-II) و IRAP افسردگی، بر روی آنها اجرا شد. داده­های 4 نفر به­دلیل عدم رعایت شرط صحت IRAP کنار گذاشته شده و سپس داده­ها تحلیل شدند. نتایج نشان داد آزمودنی­ها در کوشش­های نوع 1 (من-مثبت) و نوع 2 (من-منفی) DIRAP مثبت و در کوشش نوع 3 (دیگران-مثبت) و 4 (دیگران-منفی) DIRAP منفی کسب کرده­اند؛ این یافته­ها نشانگر سرعت پاسخ­دهی متفاوت ارتباط­دهی محرک­های منفی و مثبت به­خود و دیگران است. هم­چنین اثر IRAP کل نیز مثبت (بزرگ­تر از صفر) است (34/0=DIRAP Overall) و نشانگر نگرش مثبت­تر نسبت به­خود در مقایسه با دیگران است. نتایج تحلیل واریانس اندازه­گیری مکرر معنادای تفاوت­ها را تأیید کرد (01/0<p). هم­چنین نتایج نشان داد آمیختگی شناختی با اثر IRAP کوشش­های نوع 1 همبستگی منفی دارد (01/0<p)، اما آمیختگی با سایر اثر IRAP کوشش­ها و هم­چنین افسردگی با هیچ­کدام از نوع کوشش­ها رابطه معنادار نداشت. یافته­ها نشانگر توانایی این ابزار در اندازه­گیری باورهای ضمنی مرتبط با افسردگی است.