اثربخشی روش اجتماع پژوهشی در برنامه آموزش فلسفه به کودکان بر خودکارآمدی اجتماعی دانش‌آموزان

نویسندگان

1 دانشیار روان شناسی تربیتی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان ( نویسنده مسئول) Email:habibikaleybar@gmail.com

2 دانشیار دانشگاه شهید مدنی آذربایجان

3 دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی تربیتی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان

doi
چکیده

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش فلسفه به کودکان به روش اجتماع پژوهشی بر خودکار آمدی اجتماعی دانش­آموزان بود. روش پژوهش از نوع شبه­آزمایشی بود که در اجرای آن از طرح پیش­آزمون-پس­آزمون با گروه کنترل استفاده شد. شرکت­کنندگان پژوهش شامل 50 نفر از دانش آموزان پایه هفتم ناحیه یک شهر تبریز در سال تحصیلی 95-1394 بودند که به­روش تصادفی خوشه­ای انتخاب شدند و به­طور تصادفی در هریک از گروه­های آزمایشی و کنترل قرار گرفتند. پرسش­نامه‌ خودکارآمدی اجتماعی کنلی (1989) برای هر دو گروه اجرا شد. آزمودنی­های گروه آزمایشی به­مدت 13 جلسه در برنامه آموزش فلسفه به کودکان شرکت کردند. گروه کنترل نیز همزمان به برنامه­های عادی کلاس خود ادامه دادند. یافته­های حاصل از تحلیل کوواریانس نشان داد نمره­های دانش­آموزان گروه آزمایشی در پس­آزمون خودکارآمدی اجتماعی بالاتر از گروه کنترل است. بنابراین، آموزش فلسفه به کودکان به­روش اجتماع پژوهشی به افزایش خودکارآمدی اجتماعی دانش­آموزان منجر می­گردد.