اثربخشی آموزش راهبردهای خودگردان فراشناختی بر مؤلفههای تعللورزی تحصیلی و هیجانات منفی تحصیلی
نویسندگان
1 استاد دانشگاه تبریز، گروه روانشناسی تربیتی، تبریز، ایران
2 استاد دانشگاه تبریز، گروه روانشناسی تربیتی، تبریز، ایران
3 استاد دانشگاه تبریز، گروه روانشناسی تربیتی ، تبریز، ایران
4 دکترای تخصصی روانشناسی تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران (نویسنده مسئول) Emial:rashidzadea@yahoo.com
doi
چکیده
هدف این پژوهش، تعیین اثربخشی آموزش راهبردهای یادگیری خودگردان فراشناختی بر مولفههای تعللورزی تحصیلی و هیجانات تحصیلی منفی دانشآموزان دوره دوم متوسطه بود. طرح این پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانشآموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر تبریز بود که در سال تحصیلی 97-96 مشغول به تحصیل بودند. نمونه آماری این پژوهش شامل80 نفر از دانشآموزان دارای تعللورزی تحصیلی و هیجانات منفی تحصیلی بالا بودند که از طریق مطالعه مقدماتی و سرند کردن و با استفاده از نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند و با استفاده از روش جایگزینی هدفمند در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. برای جمعآوری اطلاعات از مقیاس تعللورزی تحصیلی (APQ) و مقیاس هیجانات تحصیلی (AEQ) و برای تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش راهبردهای خودگردان فراشناختی موجب کاهش مؤلفههای تعللورزی تحصیلی و هیجانات منفی تحصیلی میشود. نتایج این پژوهش، اهمیت استفاده از راهبردهای یادگیری خودگردانفراشناختی را به عنوان یکی از منابع اصلی و مداخلهگر مهم در فراهم کردن زمینه آموزش مؤثر و بهبود مولفههای تعللورزی تحصیلی و هیجانات تحصیلی برای دانشآموزان آشکار ساخت. این پژوهش دارای تلویحاتی برای معلمان، مربیان و مشاوران مدرسه است که میتوانند ازنتایج آن برای بهبود پیشرفت دانشآموزان و کاهش تعللورزی و هیجانهای منفی دانشآموزان استفاده نمایند.