اثربخشی درمان شناختی- تحلیلی بر بهبود روابط موضوعی و مکانیسمهای دفاعی افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی
نویسندگان
1 دکتری روانشناسی تخصصی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران (نویسنده مسئول)
2 استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی- تحلیلی بر روابط موضوعی و مکانیسمهای دفاعی افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی انجام شد. این پژوهش از نوع تجربی بوده و از طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل و مرحله پیگیری استفاده شد. نمونه پژوهش شامل 30 مرد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی بود که بهصورت نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. در نهایت پس از افت آزمودنیها 28 نفر تا پایان مداخلات و ارزیابیها باقی ماندند. درمان شناختی- تحلیلی برای گروه آزمایش اجرا شد. در سه مرحله پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای روابط موضوعی بل و همکاران (1986) و سبکهای دفاعی اندرز و همکاران (1993) استفاده شد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که درمان شناختی- تحلیلی در بهبود روابط موضوعی و کاهش دفاعهای نوروتیک و رشدنایافته افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی مؤثر بوده است (001/0>P). درمان شناختی- تحلیلی راهبردی مناسب برای بهبود روابط موضوعی و کاهش دفاعهای نوروتیک و رشدنایافته در افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی است و میتوان از آن بهعنوان یک شیوه مداخله مؤثر استفاده کرد.