فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف مقایسه نقص حافظه صفات ارجاعی به خود در کودکان مبتلا به اوتیسم و سالم صورت گرفت. این پژوهش یک مطالعه­ مقطعی است. که در آن،  15 کودک مبتلا به اتیسم با عملکرد بالا با 15 کودک همتای عادی مقایسه شدند. آن­ها به انجام آزمون حافظه صفات ارجاعی (جهت ارزیابی حافظه صفات ارجاعی به­خود) پرداختند. جهت تـحلیل داده­ها تحلیل واریانس آمـیخته مورد استفاده قـرار گرفت. یافته­ها حاکی از آن است که یادآوری و بازشناسی صفات ارجاعی به­خود در گروه عادی به­طور معنی­داری بیشتر از این میزان در گروه مبتلا به اتیسم است. بنابراین نتیجه­گیری می­شود که کودکان مبتلا به اتیسم در حافظه ارجاعی به­خود نقص داشته و در شناخت دیگران و توانایی ذهنی­سازی آگاهی خود از دیگران و متعاقب آن در شناخت خود دچار نقص هستند که این ضعف در به­کار بردن اشتباه ضمایر شخصی، به­کار بردن اسم خاص به­جای ضمیر من برای نامیدن تصویر خود و ضعف در حافظه خودارجاعی که یک پدیده همایند از نقص در ذهنی کردن شناخت اجتماعی است، نمود می­یابد.