آسیب شناسی ارزشیابی کیفی-توصیفی دوره‌ ابتدایی در دوران بحران کرونا

نویسندگان

1 دانشیار برنامه ریزی توسعه آموزش عالی، دانشکده‌ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری رشته برنامه‌ی درسی، دانشکده‌ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 دانشیار برنامه ریزی درسی، دانشکده‌ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.22034/emes.2023.555412.2391
چکیده

هدف: بررسی تجارب زیسته معلمان در خصوص چالش ها و آسیب های ارزشیابی کیفی-توصیفی دوره ابتدایی در دوره بحران کرونا.روش پژوهش: تحقیق حاضر از نوع کیفی وبه روش پدیدار شناسی است.در این تحقیق با 16 نفراز معلمان زن ومرد شهرستان کرج که در سال تصیلی 1401-1400در دوره دوم ابتدایی مشغول خدمت بودند به صورت نیمه ساختاریافته مصاحبه شد. انتخاب مشارکت کنندگان به روش هدفمند انجام شد. تحلیل داده­ها بر اساس راهبرد هفت مرحله­ای کلایزی صورت پذیرفت.یافته‌ها: تحلیل مصاحبه معلمان منجر به شناسایی سه مضمون کلی: شامل 1- آسیب های ارزشیابی کیفی- توصیفی و دلالت های متناظر با عناصر برنامه درسی 2- آسیب های ارزشیابی کیفی توصیفی ودرک متعارض ذینفعان 3- آسیب­های ارزشیابی کیفی- توصیفی در ابزار و اجرا شد.نتیجه‌گیری: بررسی تجارب زیسته معلمان در این تحقیق نشان داد که در دوره بحران کرونا و آموزش غیر حضوری؛ معلمان در عملیاتی نمودن اهداف و اصول ارزشیابی کیفی- توصیفی  با چالش های متعددی رو به رو شده اند و از مهمترین آن ها می توان به کاهش کیفیت ارزشیابی از آموخته های یادگیرندگان به دلیل امکانات محدود در ارائه ی بازخوردها و کاهش سواد دانش آموزان در مهارت های اساسی اشاره نمود.