برسـاخت اجتماعی عشـق در زبان زندگی روزمره (روایت عشق از نگاه زوج های قوم کُرد)
نویسندگان
1 استادیار، گروه علم و جامعه، مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور
2 دانشیار، گروه جامعه شناسی، دانشگاه پیام نور تهران، ایران
3 دانشجوی دکترای جامعه شناسی دانشگاه پیام نور تهران، ایران
4 استاد ، گروه جامعه شناسی، دانشگاه پیام نور تهران، ایران
doi
10.30465/scs.2019.4200چکیده
هدف این پژوهش دستیابی به ساختار صورتبندی ذهنی- ادراکی زوجین قوم کُرد از تجربه عشق است. ازاینرو، مهمترین پرسش این پژوهش به این شیوه تدوینشده است: زوجین عاشق در حالتها و موقعیتهای مختلف زندگی، عشق را چگونه تجربه میکنند؟ پاسخگویی به سؤالات این مطالعه نیازمند طرح فرضیه خاصی نبوده و با ورود به میدان پژوهش، تجربه زیسته افراد در مورد عشق مورد پرسش قرارگرفته است. با بهرهگیری از روش تحقیق پدیدارشناسی، مشارکتکنندگان در پژوهش از بین زوجین با قومیت کُرد که تجربه عشق داشتهاند؛ به تعداد 10 زوج(20نفر) انتخابشدهاند. قبل از ورود به میدان پژوهش و شروع مصاحبه، از طریق مطالعهای اکتشافی حالتها و موقعیتهای مهم عشق از طریق افراد عاشق استخراج گردید و در هنگام مصاحبه با تقسیم مراحل عشق به پنج مرحله، این حالتها و موقعیتهای مهم مورد پرسش قرار گرفت. تحلیل متون حاصل از انجام مصاحبه از طریق روش تحلیل گفتمان جیمز پُلجی انجامشده است. نتایج حاصل از تحلیل مصاحبهها نشان میدهد که عشق در مراحل مختلف زندگی به صورتهای مختلفی تجربه شده است. اما آنچه قابل توجه است، تفاوت در احساس، کنش و عمل در مرحله قبل از عاشقی با مراحل بعدی زندگی مشترک عاشقانه است.
