اندیشۀ اتحاد اسلام و احیای صنعت نساجی مسلمانان قفقاز جنوبی مطالعۀ موردی: کارنامۀ اقتصادی حاج زینالعابدین تقی اف
نویسندگان
1 استادیار تاریخ، دانشگاه محقق اردبیلی
2 دانشیار تاریخ، دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22059/jcep.2019.253445.449752چکیده
اندیشۀ اتحاد اسلام در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در سرتاسر سرزمینهای اسلامی بهویژه ایران، عثمانی و قفقاز ترویج یافت و طرفداران زیادی پیدا کرد. مسلمانان قفقاز جنوبی بهدلیل تابعیت یک دولت استعمارگر مسیحی (روسیه تزاری) و نزاع با یک قومیت همسایۀ مسیحی (ارامنه) بیش از سایر مسلمانان بر هویت اسلامی خود و لزوم اتحاد اسلامی آگاه شدند. به این ترتیب، بخش شایان توجهی از نخبگانشان از جمله شخصیت برجستۀ اقتصادی حاج زینالعابدین تقییف تاجر بادکوبهای در شمار طرفداران و منادیان این اندیشه قرار گرفتند. از نمودهای اقتصادی اندیشۀ اتحاد اسلام در نزد مسلمانان قفقاز جنوبی احیای انواع صنایع و در رأس آن صنعت نساجی توسط تقییف بود. این نوشتار در نظر دارد با استفاده از منابع تاریخی و آرشیوی و به شیوۀ توصیفی- تحلیلی، صنعت نساجی مسلماننشینهای قفقاز جنوبی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در قالب حیات اقتصادی حاج زینالعابدین تقییف را بررسی کند و در پی پاسخ به این پرسش اساسی برآید که اندیشۀ اتحاد اسلام چه تأثیری بر گسترش صنایع نساجی در مسلماننشینهای قفقاز جنوبی داشت؟ یافتههای این نوشتار نشان میدهد که تقییف با الهام از اندیشۀ اتحاد اسلام در عرصۀ صنایع نساجی، رقابت آگاهانه و هدفمندی را با سرمایهداران قدرتمند و پرنفوذ روس و ارمنی آغاز کرد. او ضمن همسویی با شرکت اسلامیۀ اصفهان، هدفهای بزرگی چون اشتغالزایی برای مسلمانان سرتاسر روسیه و ایران و ترویج فرهنگ استفاده از کالاهای وطنی (اسلامی) را دنبال کرد. او بخشی از آرمانهای اقتصادی اندیشۀ اتحاد اسلام را در راستای جبران عقبماندگی اقتصادی مسلمانان محقق ساخت.