رابطة میان سبکهای شناختی نوگریز- نوگرا با اهمالکاری تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانشآموزان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسیارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه سیستانو بلوچستان، زاهدان، ایران
2 استاد، گروه روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سیستانو بلوچستان، زاهدان، ایران
doi
10.22084/j.psychogy.2021.23741.2285چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطة میان سبکهای شناختی نوگریز- نوگرا با اهمالکاری تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانشآموزان انجام شد.روش: روش پژوهش توصیفی-همبستگی است. جامعه پژوهش شامل کلیۀ دانشآموزان دختر دورۀ دوم متوسطه شهر زابل است که در سال تحصیلی 1400-1399 مشغول به تحصیل هستند. گروه نمونۀ آماری شامل 349 نفر از دانشآموزان است که به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند و به پرسشنامۀ سبکهای شناختی کرتون و پرسشنامۀ اهمالکاری تحصیلی سولومون و راثبلوم پاسخ دادند. شاخص پیشرفت تحصیلی معدل بود. دادههای حاصل بهوسیله آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون گامبهگام تحلیل شدند.یافتهها: یافتههای حاصل از همبستگی پیرسون نشان داد که بین سبکهای شناختی نوگریز-نوگرا و اهمالکاری تحصیلی و مؤلفههای آن رابطۀ معکوسِ معنیداری وجود دارد (0.01>P)، بین سبکشناختی نوگریز و پیشرفت تحصیلی رابطۀ مثبتِ معنیداری مشاهده گردید (0.01>P)، اما بین سبکشناختی نوگرا و پیشرفت تحصیلی رابطۀ معنیداری وجود نداشت (0.01>P). نتایج تحلیل رگرسیون گامبهگام نشان داد که سبکهای شناختی میتوانند 52.2 درصد از اهمالکاری تحصیلی دانشآموزان را تبیین کنند (0.01>P). از بین سبکهای شناختی، فقط سبکشناختی نوگریز توانست 21.3 درصد از پیشرفت تحصیلی دانشآموزان را تبیین کند (0.01>P).نتیجهگیری: با توجه به یافتهها میتوان گفت سبکهای شناختی با اهمالکاری تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانشآموزان رابطه دارند و میتوانند آنها را پیشبینی کنند.