فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف این پژوهش بررسی تأثیر آموزش فرزندپروری مبتنی بر ذهنآگاهی بر اضطراب، تعارض والد- فرزند و خوداثرمندی والدگری مادران دارای کودک مبتال به اختالل بیش فعالی-کمبود توجه بود. طرح پژوهش به صورت نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون – پس آزمون با گروه گواه بود. بدین منظور 28 نفر از مادران دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی مبتلا به اختلال بیش فعالی-کمبود توجه بهصورت تصادفی به دو گروه آزمایشی و گواه (در هر گروه 14 نفر) تقسیم شدند. از مقیاس کانرز والدین، پرسشنامه های اضطراب بک، پرسشنامه خوداثرمندی والدگری و مقیاس راهبردهای تعارض برای گردآوری دادهها استفاده شد. برنامه آموزش فرزندپروری مبتنی بر ذهن آگاهی، به مدت 8 جلسه 2 ساعته بر روی گروه آزمایشی اعمال گردید. داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری(مانکوا)مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافـتهها نشان داد که آموزش فرزندپروری مبتنی بر ذهنآگاهی منجر به تـفاوت معنادار آماری P<0/0001)بین مراحل پیش و پس آزمون در نمره کلی اضطراب، تعارض والد-فرزند و خوداثرمندی والدگری در گروه آزمایش شد. با توجه به اثربخش بودن استفاده از برنامه فرزندپروری مبتنی بر ذهن آگاهی در کاهش علایم اضطراب، تعارض والد- فرزند، و افزایش خوداثرمندی والدگری در مادران دارای کودک مبتال به اختلال بیش فعالی-کمبود توجه، آموزش این برنامه در راستای کاهش فشار روانی و بهبود سلامت عمومی این گروه از افراد جامعه پیشنهاد میشود.