بررسی عملکرد دو روش بازیابی محلی و سراسری در مدیریت اختلال برنامه اولیه پهلوگاه
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، برنامهریزی حملونقل، دانشگاه علم و صنعت ایران
2 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، برنامهریزی حملونقل، دانشگاه علم و صنعت ایران
doi
10.22119/jte.2021.301630.2554چکیده
دستهای از مسائل برنامهریزی بندرها که موردتوجه مقالهها و پژوهشهای زیادی قرارگرفته است، مسائل برنامهریزی پهلوگاه است. برنامهریزی پهلوگاه شامل دو زیر مسئله میشود؛ مسئله تخصیص پهلوگاه و مسئله تخصیص جرثقیل اسکله. این مقاله قصد دارد با ادغام این دو زیر مسئله در قالب یک مدل ریاضی، برنامه بهینه پهلوگاه را برنامهریزی کند. برای حل مدل ریاضی برنامهریزی پهلوگاه، از دو الگوریتم بهینهسازی کلونی مورچگان و جستجوی ممنوعه استفاده میشود. از طرفی، برنامه پهلوگاه در یک محیط دارای اختلال قرار دارد؛ به این معنی که در حین اجرای برنامه ممکن است اتفاقات غیرقابل پیشبینی رخ دهد که اجرای برنامه اولیه پهلوگاه را با مشکل مواجه کند. این اتفاقات غیرقابل پیشبینی اصطلاحاً با عنوان اختلال شناخته میشوند که میتواند هزینههای مضاعفی را به بندر تحمیل کند و یا حتی برنامه اولیه پهلوگاه را غیرقابل اجرا کند. به همین دلیل تمرکز این مقاله بر روی بازیابی برنامه اولیه پهلوگاه در شرایط وقوع اختلال قرار گرفته است. بازیابی برنامه اولیه پهلوگاه با دو روش کلی انجام میگیرد؛ بازیابی سراسری و بازیابی محلی. در این مقاله دو روش بازیابی سراسری و محلی با هم مقایسه میشوند تا روشی که عملکرد بهینه در بازیابی برنامه اولیه پهلوگاه دارد شناسایی شود. نتایج این مقاله نشان میدهد که روش بازیابی محلی در مدت زمان کمتری به پاسخهای بهتری منتج میشود. در این مقاله برای اعتبار سنجی مدلها و روشهای بازیابی، از دادههای ورود و خروج کشتیها در بندر شهید رجایی استفاده میشود.