ارزیابی و مقایسه عمر خستگی قیرهای اصلاحشده با استایرن - اتیلن/پروپیلن - استایرن (SEPS) با استفاده از آزمایشهای جاروب زمان و جاروب دامنه خطی (LAS)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
2 مسئول واحد تحقیق و توسعه، کارخانه تهران، شرکت نفت پاسارگاد، تهران، ایران
3 استادیار، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
4 استاد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
5 مدیر تحقیق و توسعه، شرکت نفت پاسارگاد، تهران، ایران
doi
10.22119/jte.2022.309911.2564چکیده
بهرهگیری از افزودنیهای مختلف در قیر جهت افزایش عمر و دوام روسازی بسیار رایج است. در این پژوهش تأثیر استفاده از درصدهای مختلف (2، 4 و 6 درصد وزنی نسبت به قیر خالص) پلیمر استایرن - اتیلن/پروپیلن - استایرن (SEPS) بر رفتار خستگی قیر مورد بررسی قرار گرفته است. در این راستا از آزمایشهای جاروب زمان (TS) و جاروب دامنه خطی (LAS) برای بررسی مشخصات خستگی قیر اصلاحشده استفاده شده است. علاوه بر روش رایج برآورد عمر خستگی بر اساس نتایج آزمایش LAS، در این پژوهش از روش شبهتنش نیز استفاده شده و نتایج هر سه روش با یکدیگر مقایسه شده است. در نتیجه این پژوهش، استفاده از 2 درصد وزنی SEPS در قیر باعث کاهش عمر خستگی تا 12 درصد و افزایش آن به 4 و 6 درصد موجب افزایش عمر خستگی قیر تا 9/27 برابر شده است. با مقایسه نتایج آزمایشهای LAS و TS اختلاف زیادی در میزان بهبود عملکرد خستگی در اثر اضافه شدن SEPS مشاهده شده است. آزمایش LAS به دلیل زمان کوتاهتر انجام روش مناسبتری برای بررسی مشخصات خستگی قیر است. در تحلیل نتایج آزمایش LAS بر اساس روش شبه تنش، میزان عمر خستگی نمونههای حاوی 2، 4 و 6 درصد وزنی SEPS به ترتیب 75/0، 5/2 و 8/15 برابر نمونه قیر خالص شده است.