ماهیت و جایگاه انواع اعتماد اجتماعی درگرشاسب نامۀ اسدی طوسی
نویسندگان
1 دانشیار گروه ادبیات فارسی دانشگاه الزهرا
2 دانشجوی دکتری ادبیات فارسی دانشگاه الزهرا
doi
چکیده
اعتماد یکی از جنبههای مهم روابط انسانی است و از لحاظ اجتماعی پیش شرط عمدهای برای موجودیت هر جامعهای شمرده می شود؛از این رو مبحث عمدهای از نظریهی سرمایهی اجتماعی مبتنی بر مقولهی اعتماد است.این مقاله با رویکرد جامعه شناختی به بررسی برخی از داستانهای گرشاسب نامه میپردازد و در آن اعتماد به عنوان یکی از مؤلفههای سرمایهی اجتماعی مورد کاوش قرار میگیرد،از این جهت که ادبیات حماسی به عنوان صدای درونی هر ملت،انعکاس دهندهی پنهانترین زوایای زندگی مردم و همچنین منبع درخوری برای پژوهشهای مردمشناسی، جامعهشناسی و روانشناسی به شمار میآید،بررسی موضوع مورد نظر در این نوع ادبی به عنوان بخشی از فرهنگ اصیل گذشته میتواند ما را از میزان انعکاس ابعاد اعتماد در جوامع سنتی آگاه سازد و در تسهیل کنشهای هدفمند در جامعهی امروز نیز نتایج پرثمری برجای گذارد. مقوله اعتماد در گرشاسب نامه با شاخص های اعتماد بین شخصی،اعتماد تعمیم یافته و اعتماد نهادی تقسیم بندی شده است.دستاورد این پژوهش ناظر بر این است که اعتماد به عنوان مؤلفهای از سرمایهی اجتماعی در گرشاسبنامه با شاخصهای تعیین شده وجود دارد.