تأثیر غلظتهای مختلف پاکلوبوترازول بر کاهش اثرات تنش یخزدگی در دو توده کوشیا (Kochia scoparia)
نویسندگان
1 دکتری زراعت از دانشگاه فردوسی مشهد
2 عضو هیئتعلمی دانشکده کشاورزی و پژوهشکده علوم گیاهی دانشگاه فردوسی مشهد
3 عضو هیئتعلمی دانشکده کشاورزی و پژوهشکده علوم گیاهی دانشگاه فردوسی مشهد
4 عضو هیات علمی پژوهشکده علوم گیاهی دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22077/escs.2016.243چکیده
کاربرد برخی از مواد شیمیایی مانند تریازولها میتواند در تخفیف تنشهای محیطی ازجمله سرما مؤثر باشد. به همین منظور آزمایشی بهصورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. غلظتهای مختلف پاکلوبوترازول (0، 10، 20 میلیگرم در لیتر) قبل از اعمال سرما در محیط ریشه روی گیاهچههای کوشیا تیمار شد و سپس گیاهان در شرایط کنترلشده در معرض دماهای یخزدگی (0، 3-، 6-، 9-، 12- و 16- درجه سانتیگراد) قرار گرفتند. قبل از اعمال دماهای یخزدگی قند محلول برگ، پرولین، فنل کل، رنگدانههای فتوسنتزی و مهار فعالیت رادیکال DPPH(1,1-diphenyl-2-picrylhydrazyl) اندازهگیری شد. پس از اعمال دماهای یخزدگی پایداری غشاء سلولی از طریق اندازهگیری نشت الکترولیتها و درجه حرارت کشنده برای 50% نمونهها بر اساس نشت الکترولیتها (LT50el) تعیین شد. درصد بقاء و رشد مجدد گیاهان نیز سه هفته پس از بازیابی گیاهان در شرایط طبیعی تعیین شد. نتایج نشان داد که با کاهش دما تا 9- درجه سانتیگراد میزان نشت الکترولیتها ثابت ماند و کاهش دما به 12- درجه سانتیگراد موجب افزایش شدید نشت الکترولیتها گردید. همچنین درصد بقاء نیز تا دمای 9- درجه سانتیگراد تحت تأثیر قرار نگرفت ولی کاهش دما به 12- درجه سانتیگراد موجب کاهش معنیدار آن گردید. کاربرد پاکلوبوترازول باعث افزایش میزان کلروفیل a و b، مهار فعالیت رادیکال DPPH و درصد بقاء شد ولی میزان پرولین، کربوهیدراتهای محلول، فنل کل و میزان نشت الکترولیتها را کاهش داد. برهمکنش دما و توده بر مجموع رنگدانهها حاکی از افزایش آنها در توده بروجرد در غلظت 20 میلیگرم در لیتر پاکلوبوترازول بود و میزان پرولین و کربوهیدراتها در توده سبزوار و عدم کاربرد پاکلوبوترازول بهطور معنیداری بیشتر از سایر تیمارها بود. درمجموع کاربرد غلظتهای 10 و 20 میلیگرم در لیتر پاکلوبوترازول در شرایط یخزدگی از کاهش شدید درصد بقاء ممانعت کرد.